Driekwart van de kinderen met ADHD, ondervindt hiervan ook op
volwassen leeftijd problemen. Het Trimbos-Instituut deed in opdracht van het
ministerie van Volksgezondheid onderzoek en concludeerde: ‘Volwassenen
met ADHD hebben een lager opleidingsniveau, een lager inkomen, 38 extra
ziektedagen per jaar, een slechtere algemene gezondheid, meer pijnklachten,
minder vitaliteit, slechter sociaal functioneren, vijfmaal hoger gebruik van
zorgvoorzieningen, meer opnames in de GGZ, en significant meer bijkomende
stoornissen gedurende de levensloop dan volwassenen zonder ADHD’.
Psychiatrische stoornissen kunnen (ook) bij kinderen en adolescenten voorkomen. Gevolg van een psychiatrische stoornis is dat het gedrag van het kind afwijkt. Deze afwijkende gedragingen kunnen zich op een van de volgende gebieden uiten:
lichamelijk (bijvoorbeeld: hoofdpijn, slaapproblemen, haaruitval, moeheid)
ontwikkeling (afwijkende/ vertraagde motoriek, taal, intelligentie)
gedrag (agressie, hyperactief, tegendraads)
emoties (angstig, depressief, dwangmatig)
relaties (afhoudend, overmatig aandacht vragend)
Elk kind zal op een van deze vijf gebieden wel eens opvallend gedrag hebben vertoond. Vaak is het zo dat dit met de tijd verdwijnt. We kunnen er dan van spreken dat er sprake is of was van een probleem. Soms is er echter professionele hulp nodig. In het laatste geval spreken we van een stoornis. Een stoornis kenmerkt zich door:
de verschijnselen/ klachten passen niet bij de leeftijd van het kind: het kind functioneert niet leeftijdsadequaat.
het is niet eenvoudig te corrigeren door middel van een berisping of pedagogische ingreep
het beïnvloed het algehele functioneren van het kind op een negatieve wijze
het kind zelf en/of zijn omgeving lijden hieronder
het normale uitgroeien naar volwassenheid wordt erdoor bedreigd óf is niet mogelijk
Dit blog beschrijft de impact van ADHD op het dagelijks leven van ouders en familieleden van kinderen met AD(H)D. Dit artikel geeft specifieke informatie die ouders nodig hebben om beter te begrijpen en om te gaan met het dagelijks sturing geven aan hun kind met AD(H)D
Ouderschap en het ADHD kind
Laten we beginnen door ons te richten op twee vragen. Is ouderschap bij een ADHD kind moeilijker dan ‘normaal’ ouderschap? Zo ja, wat is er met het ADHD kind dat de ouder voor unieke uitdagingen stelt?
Als antwoord op de eerste vraag, kijken we naar verschillende onderzoeken. Uit onderzoeksresultaten wordt duidelijk dat in vergelijking met de moeders van niet-ADHD kinderen, moeders van ADHD kinderen de volgende overeenkomsten laten zien:
Deze resultaten geven aan dat gezinnen, met name moeders, aanzienlijke stress ervaren in het omgaan met hun ADHD kind. Wanneer een ouder echter is toegerust met een duidelijk begrip van ADHD en hoe deze aandoening hun kind beïnvloed, zijn ze beter toegerust hun kind te helpen en reageren ze doeltreffend op het gedrag van hun kind.
ADHD is een specifieke ontwikkelingsstoornis van zowel kinderen als volwassenen, welke wordt gekenmerkt door tekorten op een of meer van de volgende 3 gebieden
De stoornis begint al vroeg in het leven (per definitie voor de leeftijd van 7), en is relatief chronisch. In tegenstelling tot vroeger is er steeds minder consensus over het feit of de aandoening gedurende de adolescentiefase verdwijnt.
De 'essentie' van ADHD
Het echt begrijpen van ADHD vereist meer dan het simpelweg opsommen van een lijst van symptomen. Het is heel belangrijk om een onderscheid te maken wat ADHD is en wat het niet is. Vanwege de naam, zou je denken dat het een tekort is in het vermogen om aandacht vast te houden is. Dit is eigenlijk misleidend. Terwijl het kind met ADHD meestal een zeer korte aandachtspanne heeft op school of thuis, kan hij / zij zeer geconcentreerd met video games, actie films, of sport bezig zijn. Een veel voorkomende vraag is: "Als mijn kind zich uren op de Nintendo kan concentreren, hoe kun je zeggen dat hij / zij een aandachtsstoornis heeft? Hij / zij kan zich prima concentreren zolang hij / zij geïnteresseerd is in een activiteit.
Natuurlijk let iedereen beter op bij taken die waarin je geïnteresseerd bent. Het verschil met ADHD is dat het kind het niet lukt deze concentratie op te brengen bij taken die niet spannend of interessant zijn. Het volgende citaat van Thomas Brown, Ph.D. vat dit punt elegant en bondig samen:
Het probleem met ADD is niet zozeer een gebrek aan concentratie, maar de moeite om deze aandacht zelf te activeren, mobiliseren en vast te houden bij taken d9e niet hun interesse heeft gewekt.Dat lijkt misschien verwarrend. ADHD kinderen kunnen zich heel goed concentreren op de taken die zijn zelf-gekozen hebben en doen voor hun eigen plezier. Problemen ontstaan bij taken die zijn toegewezen aan hen door anderen en niet leuk worden gevonden. Het ADHD kind is vooral gemotiveerd voor activiteiten die onmiddellijke bevrediging, stimulatie en genot bieden.
Hoofdkenmerken van ADHD volgens de DSM IV:
Omdat de kenmerken met het ouder worden iets kunnen afnemen, wordt vaak gesteld dat een volwassen patiënt moet voldoen aan 4 of 5 van 9 criteria van een of beide symptoomclusters.
A. Ofwel (1), ofwel (2)
B. Enkele symptomen van hyperactiviteit-impulsiviteit of onoplettendheid die beperkingen veroorzaken waren voor het zevende jaar aanwezig.
C. Enkele beperkingen uit de groep symptomen zijn aanwezig op twee of meer terreinen (bijvoorbeeld op school {of werk} en thuis).
D. Er moeten duidelijke aanwijzingen van significante beperkingen zijn in het sociale, school- of beroepsmatig functioneren.
E. De symptomen komen niet uitsluitend voor in het beloop van een pervasieve ontwikkelingsstoornis, schizofrenie of een andere psychotische stoornis en zijn niet eerder toe te schrijven aan een andere psychische stoornis (bijvoorbeeld stemmingsstoornis, angststoornis, dissociatieve stoornis of een persoonlijkheidsstoornis).
Aandachtstekort:
Onder aandacht wordt het systematisch kunnen verwerken van informatie uit de omgeving bedoeld. Dat betekent dat het niet alleen het concentratie vermogen betreft, maar ook de manier waarop de aandacht wordt gericht en hoe het kind omgaat met de informatie die hij binnen krijgt. Zo is een belangrijke taak in de ontwikkeling van ieder kind om selectieve aandacht op te kunnen brengen. Een kleuter kan al beter dan een peuter zich op een specifieke bezigheid richten. Bij kinderen met ADHD kunnen daarin dingen anders verlopen, met name:
tekort aan selectieve aandacht: hierbij kan een kind zich onvoldoende richten op een bepaalde bezigheid, zonder afgeleid te worden door irrelevante bijkomstigheden.
tekort aan volgehouden aandacht: hierbij lukt het een kind minder goed om voldoende lang met een bepaalde taak bezig te zijn.
Het kan daarbij wel voorkomen dat het kind taken die hem/haar interesseren wél langdurig weet vol te houden. Het gemotiveerd bezig zijn met taken die het kind saai vinden levert dan echter wel problemen op. Daarbij komen deze kinderen vaak chaotisch over en zijn onvoldoende in staat 'to stop, look and listen'. Hierdoor ronden zij taken vaak maar half af, vergeten ze dingen, nemen ze opdrachten onvoldoende in zich op, lijken ze vaak niet te luisteren, beginnen ze te laat en hebben ze taken niet op tijd af.
Impulsiviteit:
Impulsiviteit betreft de gedragsregulatie; kinderen met ADHD kunnen meer moeite hebben om afgeremd te worden in iets wat ze van plan zijn. Ze lijken ongevoelig voor de gevolgen van hun gedrag en hebben alvorens te handelen onvoldoende over de consequenties ervan nagedacht.
Bij cognitieve opdrachten kunnen ze te snel zijn met het geven van een oplossing, terwijl over de opdracht nog onvoldoende is nagedacht. Ze hebben moeite om alvorens aan iets te beginnen, eerst een doordacht plan te maken.
Hyperactiviteit:
Onder hyperactiviteit kunnen verschillende gedragingen worden verstaan. Zo zijn er kinderen die continu onrustig friemelen met de handen en moeiete hebben langere tijd stil te blijven zitten. Hierbij is sprake van gedrag dat ook bij andere kinderen kan voorkomen en op zichzelf niet een groot probleem vormt.
Lastiger wordt het wanneer het kind ook in zijn/haar grove motoriek onrustig is, zodat het voortdurend opstaat en rondloopt. Tenslotte kunnen kinderen met ADHD een ongecontroleerde en chaotische bewegelijkheid hebben, zodat bij bepaalde activiteiten er regelmatig ongelukjes gebeuren. Denk daarbij aan het laten vallen en omstoten van dingen.
Concerta mag niet worden gebruikt door mensen met een duidelijke angst of opwinding, glaucoom of tics of tijdens de behandeling met monoamine oxidase remmers. De stimulerende stof methylfenidaat, ook gebruikt in Ritalin, is het actieve bestandsdeel in de Concerta medicatie. De medische gemeenschap heeft nog niet bepaald wat het effect van methylfenidaat op de lange termijn is.De Concerta fabrikant verzoekt mensen om hun arts of hun kind in te lichten of zij ooit alcohol of drugs heeft gebruikt Concerta, zoals alle andere ADHD medicatie die momenteel op de markt is, wordt niet aanbevolen voor kinderen onder de leeftijd van zes, aangezien de veiligheid en effectiviteit niet is vastgesteld.
ADHD is een bekende aandoening bij kinderen, die bij ongeveer 3 tot 5% van alle kinderen voorkomt. Wat veel minder bekend is, is het gegeven dat veel van kinderen die ADHD hebben, ook als volwassenen nog last zullen hebben van symptomen van ADHD. Verscheidene studies schatten deze kans op het voortduren van ADHD tussen 30 en 70%. Typisch voor volwassenen met ADHD is dat zij vaak van mening zijn dat het onmogelijk is georganiseerd te worden en om een baan vast te houden. De dagelijkse taken om op te staan, gekleed en klaar voor het werk van de dag te worden, om op tijd te werken, en productief te zijn, kunnen belangrijke problemen zijn voor de volwassene met ADHD.
Het diagnosticeren van ADHD in bij Volwassene
Diagnosticeren van een volwassene met ADHD is niet gemakkelijk. Vaak, wanneer een kind met ADHDwordt gediagnosticeerd, zal een ouder (h)erkennen dat hij of zij veel van de zelfde symptomen heeft. Het kind heeft, voor het eerst, de mogelijkheid enkele trekken te begrijpen die hem of haar al tijdenlang in de problemen brengt. Sommige volwassenen zullen naar professionele hulp voor depressie of bezorgdheid zoeken en zullen er vervolgens achterkomen dat de wortel van de zaak van sommige van hun emotionele problemen ADHD is! Zij kunnen een geschiedenis van schoolmislukkingen of problemen op het werk hebben. Vaak kenmerken zij zich door een geschiedenis met in frequente verkeersongevallen.
Om met ADHD worden gediagnosticeerd, moet het begin van de problematiek van de volwassene in de kinderjaren zijn begonnen én een blijvende rol hebben gespeeld in de verdere levensloop. Voor een nauwkeurige diagnose, zal een geschiedenis van het de kinderjarengedrag van de patiënt, samen met een gesprek met zijn het levenspartner, een ouder, een hechte vriend, worden vereist. Een fysiek onderzoek en psychologische tests zouden ook moeten worden afgenomen. LEES VERDER...
Vervolgens kunt u afspraken inplannen voor de momenten van de dag waarop u uw medicatie moet innemen. Hierbij vinkt u aan dat u vijf minuten voor het moment van de afspraak een SMS Reminder toegestuurd wilt krijgen met een korte mededeling, bijvoorbeeld: ‘tijd voor je medicatie’ o.i.d. Nadat u dit eenmaal heeft gedaan kunt u deze afspraak een ‘terugkerende afspraak’ maken. Hiervoor doet u het volgende:
Gefeliciteerd! U heeft en eigen SMS Remider Service voor u medicatiegebruik gemaakt! Kijk ondertussen even verder op Google Agenda, deze site heeft behoorlijk wat te bieden voor mensen die moeite hebben hun leven op orde te houden!
Inhoud van deze bijsluiter:
1. Wat is Ritalin en waarvoor wordt het gebruikt?
2. Wat u moet weten voordat u Ritalin inneemt
3. Hoe moet Ritalin worden ingenomen?
1. Wat is Ritalin en waarvoor wordt het gebruikt?
Ritalin is verkrijgbaar als tablet van 10 mg. Ritalin 10 mg tabletten zijn witte, ronde tabletten met de inscriptie “CG” aan de ene zijde en de inscriptie “A/B” en een breukstreep aan de andere zijde. Ritalin wordt op de markt gebracht in blisterverpakkingen van 30 tabletten. Ritalin behoort tot een groep geneesmiddelen genaamd psychostimulantia. Het stimuleert het centraal zenuwstelsel. Ritalin reguleert bepaalde stoffen in de hersenen welke invloed hebben op het gedrag. Ritalin vermindert de tekenen van hyperactiviteit zoals onoplettendheid, impulsief gedrag, verhoogde bewegingsdrift en verstoord sociaal gedrag. Bij patiënten met narcolepsie (slaapziekte) vermindert Ritalin de overmatige slaperigheid gedurende de dag.
De werkzame stof van Ritalin is methylfenidaathydrochloride. De andere bestanddelen (hulpstoffen) zijn calciumfosfaat (E341), lactose, tarwezetmeel, gelatine, magnesiumstearaat (E470b) en talk (E553b).
Waarvoor wordt Ritalin gebruikt?
Ritalin wordt gebruikt om gedragsstoornissen die bekend staan als ADHD (Attention-Deficit
/Hyperactivity Disorder) of hyperkinetisch syndroom bij kinderen te behandelen, voor zover niet als gevolg van een ernstige geestesziekte of van een ernstig hersenletsel. Deze kinderen kunnen niet stil zitten en zich slecht langere tijd concentreren op een taak. Hierdoor kunnen deze kinderen moeilijkheden ondervinden op school en bij het studeren. Zij kunnen onhandelbaar worden zowel op school als thuis. Na een nauwkeurige bestudering van het gedrag van het kind kan de arts Ritalin voorschrijven als onderdeel van een behandelingsprogramma dat vaak ook psychologische, educatieve en sociale therapie omvat. Ritalin wordt ook gebruikt bij narcolepsie, een aandoening gekenmerkt door aanvallen van onbedwingbare slaap overdag die optreden na een normale nachtrust. De diagnose van narcolepsie wordt aan de hand van het registreren van slaappatronen gesteld. Mochten er onduidelijkheden bestaan waarvoor u Ritalin gaat gebruiken, neem dan contact op met uw arts.
2. Wat u moet weten voordat u Ritalin gebruikt?
Gebruik Ritalin niet
· Wanneer u overgevoelig bent voor methylfenidaathydrochloride of voor één van de overige
bestanddelen van Ritalin. Overgevoeligheid kunt u herkennen aan bijvoorbeeld rode
vlekjes en bultjes op de huid, jeuk of koorts.
· Wanneer u een aandoening heeft aan het hartvaatstelsel, bijvoorbeeld een verhoogde
bloeddruk, hartritmestoornissen of beklemmend pijnlijk gevoel op de borst (angina
pectoris).
· Wanneer u psychische afwijkingen heeft, wanneer u vroeger heel agressief bent geweest of
wanneer u vroeger neiging tot zelfdoding hebt gehad.
· Bij angst- en spanningstoestanden of opwinding.
· Wanneer u een overmatig werkende schildklier heeft.
· Wanneer u een verhoogde oogboldruk (glaucoom) heeft.
· Wanneer u zenuwtrekkingen ('tics') heeft of zenuwtrekkingen voorkomen bij uw broer(s)
of zuster(s) (bijvoorbeeld het syndroom van Gilles de la Tourette).
Ritalin mag niet worden gebruikt bij kinderen onder de 6 jaar.
Wees extra voorzichtig met Ritalin
· Als u een verleden heeft van alcohol- of drugsmisbruik.
· Als u epilepsie (vallende ziekte) heeft of andere aandoeningen waarbij toevallen of stuipen
(convulsies) kunnen optreden. Er zijn enige aanwijzingen dat Ritalin de kans op het
optreden van toevallen verhoogt.
Langdurig misbruik van Ritalin kan tot gewenning en afhankelijkheid leiden met afwijkend gedrag tot gevolg. Onbekend is of verslaving een probleem vormt bij (jong-)volwassenen, die als kind met Ritalin tegen ADHD behandeld zijn. Uw arts zal u zo nodig informeren over een zorgvuldige dosering en bijzonder toezicht.
U of uw kind zal regelmatig op vooruitgang gecontroleerd worden door uw arts, met name als Ritalin al voor een langere tijd gebruikt wordt. Er kan dan wat bloed afgenomen worden en de bloeddruk kan dan worden gecontroleerd, met name als u een te hoge bloeddruk heeft. Bij sommige kinderen die gedurende lange tijd worden behandeld met Ritalin kan een langzamere groei optreden. Deze groei wordt meestal na het beëindigen van de behandeling weer ingehaald. Het staken van de behandeling gedurende een bepaalde tijd, bijvoorbeeld tijdens vakanties, kan dienen om de groeiachterstand te verkleinen en om te zien of de behandeling met Ritalin nog steeds nodig is. Als Ritalin gedurende langere tijd is gebruikt moet er eerst overleg gepleegd worden met de arts, voordat er gestopt kan worden met de behandeling. Het kan nodig zijn om de dagelijkse dosis geleidelijk te verminderen voordat helemaal wordt gestopt met de behandeling. Bij sommige patiënten kan Ritalin slapeloosheid veroorzaken. De arts kan dan beslissen op welk tijdstip de laatste dosis het beste kan worden ingenomen. Ritalin mag niet worden gebruikt ter vermijding of ter behandeling van normale moeheid.
Gebruik van Ritalin in combinatie met voedsel of drank
Alcohol kan het effect en de bijwerkingen van Ritalin versterken. Gedurende de behandeling met Ritalin wordt gebruik van alcohol afgeraden.
Zwangerschap
Vanwege het ontbreken van gegevens wordt het gebruik van methylfenidaat (Ritalin) tijdens de zwangerschap ontraden, tenzij strikt noodzakelijk. Indien u tijdens de behandeling met Ritalin zwanger wordt of wilt worden, moet u uw arts informeren. Uw arts zal bepalen of u in uw geval Ritalin mag gebruiken. Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
Borstvoeding
Ritalin mag niet worden gebruikt als u borstvoeding geeft, omdat Ritalin overgaat in de moedermelk. Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines
Ritalin kan duizeligheid en slaperigheid veroorzaken. Ritalin kan hierdoor uw vermogen beïnvloeden om bepaalde taken te verrichten die uw volledige aandacht vragen. Het is daarom aan te bevelen geen voertuigen te besturen, machines bedienen of andere gevaarlijke activiteiten te verrichten.
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Ritalin
Lactose
Een tablet Ritalin bevat lactose. Indien uw arts u heeft meegedeeld dat u bepaalde suikers niet
verdraagt, neem dan contact op met uw arts voordat u dit geneesmiddel inneemt.
Tarwezetmeel
Ritalin bevat tarwezetmeel. Ritalin is geschikt voor mensen met coeliakie. Patiënten met een overgevoeligheid voor tarwe (anders dan coeliakie) dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.
Gebruik van Ritalin in combinatie met andere geneesmiddelen
Let op: de volgende opmerkingen
kunnen ook van toepassing zijn op het gebruik van geneesmiddelen enige tijd geleden of in de nabije toekomst. Als u verschillende geneesmiddelen gebruikt, kunnen deze middelen elkaar beïnvloeden. Dit kan schadelijke gevolgen hebben. De geneesmiddelen kunnen elkaars werking versterken of verzwakken en er kunnen eerder bijwerkingen optreden. Vertel uw arts daarom altijd welke geneesmiddelen u nog meer gebruikt, ook als dit maar af en toe het geval is. Dit geldt zowel voor geneesmiddelen die alleen op recept verkrijgbaar zijn als voor geneesmiddelen die u zonder recept kunt kopen. Uw arts en apotheker kunnen beoordelen of ze samen gebruikt
mogen worden en of eventuele maatregelen nodig zijn (bijvoorbeeld het aanpassen van de dosering).
Dit geldt in het bijzonder voor:
· geneesmiddelen die gebruikt worden om de bloeddruk te verhogen;
· middelen tegen ernstige neerslachtigheid (tricyclische antidepressiva en MAO-remmers);
· middelen tegen epilepsie;
· geneesmiddelen om de bloedstolling te regelen (anticoagulantia);
· fenylbutazon (geneesmiddel, gebruikt bij reumatische aandoeningen);
· guanethidine (geneesmiddel tegen hoge bloeddruk);
· geneesmiddelen die de urine minder zuur maken (zoals acetazolamide, thiazidediuretica,
natriumwaterstofcarbonaat).
3. Hoe wordt Ritalin ingenomen?
Ritalin mag alleen gebruikt worden op voorschrift van een arts. De dosering wordt door de arts individueel vastgesteld. U moet u precies aan de voorgeschreven dosering houden.
Gebruikelijke dosering
Bij kinderen met ADHD is de hoeveelheid afhankelijk van de leeftijd en de ernst van de verschijnselen. De begindosis is laag (meestal één of tweemaal daags 5 mg). Deze dosis wordt langzaam verhoogd totdat er verbetering optreedt. De dagelijkse dosering mag niet hoger zijn dan 60 mg per dag. Bij de behandeling moet men proberen het tijdstip van toediening samen te laten vallen met de periode van grootste stress. Bij narcolepsie bedraagt de dagelijkse dosis meestal 20-30 mg verdeeld in 2-3 doses. Dit kan echter per patiënt verschillen. De duur van de behandeling wordt door de arts bepaald. Uw arts kan de behandeling met tussenpozen onderbreken om te zien of de behandeling met Ritalin nog nodig is. Als de ziekteverschijnselen niet verbeteren binnen een maand nadat de dosering is opgehoogd, dan moet de behandeling worden gestaakt. Als andere bijwerkingen optreden, moet de dosering worden verlaagd of, zo nodig, de behandeling worden gestaakt.
Wijze van gebruik
De laatste dosis Ritalin moet, tenzij de arts anders voorschrijft, voor 16.00 uur ingenomen zijn. Dit om het inslapen 's avonds niet te beïnvloeden. In geval u bemerkt dat Ritalin te sterk of juist te weinig werkt, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
Duur van de behandeling
Uw arts heeft u voorgeschreven hoe lang u met de behandeling door moet gaan. Het is belangrijk dat u zich hieraan houdt. Als u eerder met de behandeling wilt stoppen, overleg dan met uw arts. Behandeling met Ritalin dient niet oneindig te zijn. Meestal kan de behandeling tijdens, of na de puberteit gestaakt worden.
Wat moet u doen als u teveel Ritalin heeft ingenomen
Wanneer u te veel van Ritalin heeft gebruikt of ingenomen, neem dan onmiddellijk contact op met uw arts of apotheker, of de eerste hulp van het dichtstbijzijnde ziekenhuis moet worden bezocht. Probeer er achter te komen hoeveel tabletten werden ingenomen. Volg de aanwijzingen van de arts nauwkeurig op. Als de arts niet onmiddellijk bereikbaar is en de patiënt is bij kennis, dan kunt u de patiënt eerst wat water laten drinken en daarna laten braken. Als de patiënt bewusteloos is, leg deze dan op zijn zijde en houd de luchtweg vrij (verwijder een eventueel aanwezig kunstgebit). Probeer te voorkomen dat de patiënt zichzelf verwondt. De volgende verschijnselen kunnen optreden: overgeven, opgewondenheid, bevingen, hyperreflexie (verhoging van de reflexen), spiertrekkingen, toevallen (eventueel gevolgd door coma), euforie, verwardheid, hallucinaties, delirium, zweten, blozen (flush), hoofdpijn, koorts, versnelde hartslag, hartkloppingen, onregelmatige hartslag, verhoogde bloeddruk, verwijde pupillen en droge slijmvliezen.
Wat moet u doen als u vergeten bent Ritalin in te nemen
Wordt per ongeluk een tablet vergeten, neem deze dan alsnog zo gauw mogelijk in. Neem de volgende tablet op hetzelfde tijdstip in als u gewend bent. Als het echter al spoedig tijd wordt voor de volgende tablet, dat wil zeggen dat er nog maar minder dan de helft van de gebruikelijke tijd tussen twee innamen over is, moet u de vergeten tablet niet meer innemen. U neemt dan de volgende tablet op het gebruikelijke tijdstip. Neem nooit een dubbele dosis van Ritalin om zo de vergeten dosis in te halen. Als u hierover vragen heeft, raadpleeg dan uw arts.