ADD Attention Deficit Disorder

Wanneer spreekt men van een psychiatrische stoornis?

2009-09-05T14:16:00.000-07:00

Hoe komt een psychiatrische stoornis tot uiting?

Psychiatrische stoornissen kunnen (ook) bij kinderen en adolescenten voorkomen. Gevolg van een psychiatrische stoornis is dat het gedrag van het kind afwijkt. Deze afwijkende gedragingen kunnen zich op een van de volgende gebieden uiten:

lichamelijk (bijvoorbeeld: hoofdpijn, slaapproblemen, haaruitval, moeheid)
ontwikkeling (afwijkende/ vertraagde motoriek, taal, intelligentie)
gedrag (agressie, hyperactief, tegendraads)
emoties (angstig, depressief, dwangmatig)
relaties (afhoudend, overmatig aandacht vragend)

Het verschil tussen een 'probleem' en een 'psychiatrische stoornis':

Elk kind zal op een van deze vijf gebieden wel eens opvallend gedrag hebben vertoond. Vaak is het zo dat dit met de tijd verdwijnt. We kunnen er dan van spreken dat er sprake is of was van een probleem. Soms is er echter professionele hulp nodig. In het laatste geval spreken we van een stoornis. Een stoornis kenmerkt zich door:

de verschijnselen/ klachten passen niet bij de leeftijd van het kind: het kind functioneert niet leeftijdsadequaat.
het is niet eenvoudig te corrigeren door middel van een berisping of pedagogische ingreep
het beïnvloed het algehele functioneren van het kind op een negatieve wijze
het kind zelf en/of zijn omgeving lijden hieronder
het normale uitgroeien naar volwassenheid wordt erdoor bedreigd óf is niet mogelijk

AD(H)D: Attention Deficit Hyperactivity Disorder & de Uitdagingen voor Ouders

2009-08-13T13:25:00.001-07:00

Dit blog beschrijft de impact van ADHD op het dagelijks leven van ouders en familieleden van kinderen met AD(H)D. Dit artikel geeft specifieke informatie die ouders nodig hebben om beter te begrijpen en om te gaan met het dagelijks sturing geven aan hun kind met AD(H)D

Ouderschap en het ADHD kind
Laten we beginnen door ons te richten op twee vragen. Is ouderschap bij een ADHD kind moeilijker dan ‘normaal’ ouderschap? Zo ja, wat is er met het ADHD kind dat de ouder voor unieke uitdagingen stelt?
Als antwoord op de eerste vraag, kijken we naar verschillende onderzoeken. Uit onderzoeksresultaten wordt duidelijk dat in vergelijking met de moeders van niet-ADHD kinderen, moeders van ADHD kinderen de volgende overeenkomsten laten zien:

Hogere niveaus van depressie
Lagere niveaus van vertrouwen in hun ouderlijk-vermogen,
Lagere eigenwaarde en een hogere mate van schuldgevoelens
Hogere niveaus van ouderschap stress
Meer sociale isolatie
Meer huwelijkse problemen (De echtscheidingcijfers zijn 3 keer hoger in gezinnen met een ADHD kind)
Meer negatieve en kritische uitspraken jegens hun kind met ADHD

Deze resultaten geven aan dat gezinnen, met name moeders, aanzienlijke stress ervaren in het omgaan met hun ADHD kind. Wanneer een ouder echter is toegerust met een duidelijk begrip van ADHD en hoe deze aandoening hun kind beïnvloed, zijn ze beter toegerust hun kind te helpen en reageren ze doeltreffend op het gedrag van hun kind.

ADHD is een specifieke ontwikkelingsstoornis van zowel kinderen als volwassenen, welke wordt gekenmerkt door tekorten op een of meer van de volgende 3 gebieden

het vasthouden van de aandacht/ concentratievermogen;
de impuls controle
regulering van het activiteitsniveau.

De stoornis begint al vroeg in het leven (per definitie voor de leeftijd van 7), en is relatief chronisch. In tegenstelling tot vroeger is er steeds minder consensus over het feit of de aandoening gedurende de adolescentiefase verdwijnt.

De 'essentie' van ADHD
Het echt begrijpen van ADHD vereist meer dan het simpelweg opsommen van een lijst van symptomen. Het is heel belangrijk om een onderscheid te maken wat ADHD is en wat het niet is. Vanwege de naam, zou je denken dat het een tekort is in het vermogen om aandacht vast te houden is. Dit is eigenlijk misleidend. Terwijl het kind met ADHD meestal een zeer korte aandachtspanne heeft op school of thuis, kan hij / zij zeer geconcentreerd met video games, actie films, of sport bezig zijn. Een veel voorkomende vraag is: "Als mijn kind zich uren op de Nintendo kan concentreren, hoe kun je zeggen dat hij / zij een aandachtsstoornis heeft? Hij / zij kan zich prima concentreren zolang hij / zij geïnteresseerd is in een activiteit.

Natuurlijk let iedereen beter op bij taken die waarin je geïnteresseerd bent. Het verschil met ADHD is dat het kind het niet lukt deze concentratie op te brengen bij taken die niet spannend of interessant zijn. Het volgende citaat van Thomas Brown, Ph.D. vat dit punt elegant en bondig samen:

Het probleem met ADD is niet zozeer een gebrek aan concentratie, maar de moeite om deze aandacht zelf te activeren, mobiliseren en vast te houden bij taken d9e niet hun interesse heeft gewekt.

Dat lijkt misschien verwarrend. ADHD kinderen kunnen zich heel goed concentreren op de taken die zijn zelf-gekozen hebben en doen voor hun eigen plezier. Problemen ontstaan bij taken die zijn toegewezen aan hen door anderen en niet leuk worden gevonden. Het ADHD kind is vooral gemotiveerd voor activiteiten die onmiddellijke bevrediging, stimulatie en genot bieden.

Kenmerken van ADHD
Een frustratie van de meeste kinderen met ADHD is een activiteit die valt in de volgende categorieën: repetitief, oninteressant, inspannend, niet van zijn / haar eigen keuze. Vooral wanneer de taken niet alleen voortdurende inspanning, maar ook organisatorische vaardigheden eisen.
Bijna alle veelvoorkomende activiteiten, zoals huishoudelijk werk (het opmaken van het bed; schoonmaken van de kamer; het maaien van gras) of 90 procent van het schoolwerk ( huiswerk en klasse werk) vallen in de voornoemde categorieën. Hoewel de meeste kinderen die taken vermoeiend vinden, zijn ze voor het kind met ADHD een foltering proberen ze deze te vermijden.

Ouders worden geconfronteerd met de eindeloze uitdaging van het proberen hun kind te stimuleren om alle noodzakelijke die het kind vermijdt, toch te doen. Dit leidt soms tot een constante strijd. Het kind dat zich steeds niet op verantwoorde wijze weet te gedragen, resulteert in sterk verhoogde ouderlijke stress.

Onder-Actieve Frontale lobben
Recente vooruitgang op het gebied van neurotechnologie heeft uitgewezen dat de verschillen verband lijken te houden met de ADHD hersenen. Het lijkt erop dat belangrijke hersenfuncties van ADHD kinderen duidelijk verschillend van de niet-ADHD kinderen.

Hersenfunctie patronen bij personen met ADHD zijn bestudeerd met geavanceerde technieken, zoals de CT-scan (Computerized Tomography), PET-scan (Positron Emissie Tomografie), SPECT (Single Photon Emission Computerized Tomography), fMRI (functional Magnetic Resonance Imaging), en QEEG (Quantitative Electroencephalogram).

Deze studies suggereren dat de frontale kwabben bij personen met ADHD minder actief zijn dan dezelfde gebieden bij niet-ADHD individuen. De frontale kwab is het gebied van de hersenen dat verantwoordelijk is voor de planning, doel-gericht gedrag, en remming van impulsief gedrag. Het gedrag van ADHD kinderen wordt geregeld door een focus op onmiddellijke bevrediging, niet door bezorgdheid voor de toekomst.

De Prefontalke Lobben als Dirigent van het Orkest
Denk aan een orkest waarin de dirigent half in slaap sukkelt. Hoe zou het orkest klinken? Ongeacht hoe getalenteerd of vaardigheid de muzikanten, het orkest zou onafgestemd, ongeorganiseerd en chaotisch klinken.
De rol van de frontale kwabben is net als de dirigent. Het integreert en organiseert de verschillende functies van de hersenen in een goede en coherente reacties, die zijn gericht op het vervullen van een doel. Zowel spelen van een video game als de voltooiing van een huiswerkopdracht.

Stimulerende medicatie (zoals Ritalin, Concerta, Adderall, Vyvance, enz.) activeren de eerder onder-presterende frontale zone. Hierdoor ontstaan het schijnbaar "paradoxaal" effect van een stimulant die meer gericht en rustig gedrag teweegbrengt.

Dit inzicht kan van invloed zijn op de manier waarop de ouder reageert. Bijvoorbeeld, als een ouder denkt dat het kind niet luistert uit wrok of gebrek aan respect, zal hij/zij waarschijnlijk reageren met straf of met woede. Aan de andere kant, als de ouder van mening is dat het kind het gevoel heeft overweldigd te zijn en wel zijn best doet, zal hij/zij niet op dezelfde manier reageren. Waarschijnlijk beter.

De DSM-IV Criteria voor ADHD

2009-02-09T06:33:00.000-08:00

Verschillende subgroepen van ADHD
De DSM-IV is een Amerikaans handboek voor de diagnose van psychische aandoeningen dat in de meeste landen als standaard in de psychiatrische diagnostiek dient. In de DSM-IV worden de criteria beschreven van de symptomen waaraan moet worden voldaan om van ADHD te spreken. Het is relatief onbekend dat men bij ADHD onderscheid maakt in drie verschillende subtypen, te weten:

Het overwegend onoplettende type, ook wel ADD genoemd, waarbij de hyperactiviteit ontbreekt.
Het overwegend hyperactief-impulsieve type
Het gecombineerde type. Het gecombineerde type kenmerkt zich door zowel concentratieproblemen, hyperactiviteit als impulsiviteit.

Hoofdkenmerken van ADHD volgens de DSM IV:
Omdat de kenmerken met het ouder worden iets kunnen afnemen, wordt vaak gesteld dat een volwassen patiënt moet voldoen aan 4 of 5 van 9 criteria van een of beide symptoomclusters.

A. Ofwel (1), ofwel (2)

Zes (of meer) van de volgende symptomen van aandachtstekort zijn gedurende ten minste zes maanden aanwezig geweest in een mate die onaangepast is en niet past bij het ontwikkelingsniveau:

Aandachtstekort:
a. slaagt er vaak niet in voldoende aandacht te geven aan details of maakt achteloos fouten in schoolwerk, werk of bij andere activiteiten
b. heeft vaak moeite de aandacht bij taken of spel te houden
c. lijkt vaak niet te luisteren als hij/zij direct aangesproken wordt
d. volgt vaak aanwijzingen niet op en slaagt er vaak niet in schoolwerk, karweitjes af te maken of verplichtingen op het werk na te komen (niet het gevolg van oppositioneel gedrag of van het onvermogen om aanwijzigen te begrijpen)
e. heeft vaak moeite met het organiseren van taken en activiteiten
f. vermijdt vaak, heeft een afkeer van of is onwillig zich bezig te houden met taken die een langdurige aandacht (langdurige geestelijke inspanning) vereisen (zoals school- of huiswerk)
g. raakt vaak dingen kwijt die nodig zijn voor taken of bezigheden (bijvoorbeeld speelgoed, huiswerk, potloden, boeken of gereedschap)
h. wordt vaak gemakkelijk afgeleid door uitwendige prikkels
i. is vaak vergeetachtig bij dagelijkse bezigheden
Zes (of meer) van de volgende symptomen van hyperactiviteit-impulsiviteit zijn gedurende ten minste zes maanden aanwezig geweest in een mate die onaangepast is en niet past bij het ontwikkelingsniveau:

Hyperactiviteit:
a. beweegt vaak onrustig met handen of voeten, of draait in zijn/haar stoel
b. staat vaak op in de klas of in andere situaties waar verwacht wordt dat men op zijn plaats blijft zitten
c. rent vaak rond of klimt overal op in situaties waarin dit ongepast is (bij adolescenten of volwassenen kan dit beperkt blijven tot subjectieve gevoelens van rusteloosheid)
d. kan moeilijk rustig spelen of zich bezighouden met ontspannende activiteiten
e. is vaak “in de weer” of “draaft maar door”
f. praat vaak aan een stuk door

Impulsiviteit
g. gooit het antwoord er vaak al uit voordat de vragen afgemaakt zijn
h. heeft vaak moeite op zijn/haar beurt te wachten
i. verstoort vaak bezigheden van anderen of dringt zich op (bijvoorbeeld mengt zich zomaar in gesprekken of spelletjes)

B. Enkele symptomen van hyperactiviteit-impulsiviteit of onoplettendheid die beperkingen veroorzaken waren voor het zevende jaar aanwezig.
C. Enkele beperkingen uit de groep symptomen zijn aanwezig op twee of meer terreinen (bijvoorbeeld op school {of werk} en thuis).
D. Er moeten duidelijke aanwijzingen van significante beperkingen zijn in het sociale, school- of beroepsmatig functioneren.
E. De symptomen komen niet uitsluitend voor in het beloop van een pervasieve ontwikkelingsstoornis, schizofrenie of een andere psychotische stoornis en zijn niet eerder toe te schrijven aan een andere psychische stoornis (bijvoorbeeld stemmingsstoornis, angststoornis, dissociatieve stoornis of een persoonlijkheidsstoornis).

Kernsymptomen van ADHD

2009-02-09T06:27:00.000-08:00

AD(H)D kan zowel mét als zónder hyperactiviteit voorkomen en wordt gekenmerkt door een drietal kernsymptomen:

aandachtstekort (of wel problemen met het vasthouden van de aandacht)
impulsiviteit (ofwel problemen met impulsbeheersing- of remming)
hyperactiviteit (ofwel over beweeglijkheid en moeite met stil zitten)

Aandachtstekort:
Onder aandacht wordt het systematisch kunnen verwerken van informatie uit de omgeving bedoeld. Dat betekent dat het niet alleen het concentratie vermogen betreft, maar ook de manier waarop de aandacht wordt gericht en hoe het kind omgaat met de informatie die hij binnen krijgt. Zo is een belangrijke taak in de ontwikkeling van ieder kind om selectieve aandacht op te kunnen brengen. Een kleuter kan al beter dan een peuter zich op een specifieke bezigheid richten. Bij kinderen met ADHD kunnen daarin dingen anders verlopen, met name:

tekort aan selectieve aandacht: hierbij kan een kind zich onvoldoende richten op een bepaalde bezigheid, zonder afgeleid te worden door irrelevante bijkomstigheden.
tekort aan volgehouden aandacht: hierbij lukt het een kind minder goed om voldoende lang met een bepaalde taak bezig te zijn.

Het kan daarbij wel voorkomen dat het kind taken die hem/haar interesseren wél langdurig weet vol te houden. Het gemotiveerd bezig zijn met taken die het kind saai vinden levert dan echter wel problemen op. Daarbij komen deze kinderen vaak chaotisch over en zijn onvoldoende in staat 'to stop, look and listen'. Hierdoor ronden zij taken vaak maar half af, vergeten ze dingen, nemen ze opdrachten onvoldoende in zich op, lijken ze vaak niet te luisteren, beginnen ze te laat en hebben ze taken niet op tijd af.

Impulsiviteit:
Impulsiviteit betreft de gedragsregulatie; kinderen met ADHD kunnen meer moeite hebben om afgeremd te worden in iets wat ze van plan zijn. Ze lijken ongevoelig voor de gevolgen van hun gedrag en hebben alvorens te handelen onvoldoende over de consequenties ervan nagedacht.
Bij cognitieve opdrachten kunnen ze te snel zijn met het geven van een oplossing, terwijl over de opdracht nog onvoldoende is nagedacht. Ze hebben moeite om alvorens aan iets te beginnen, eerst een doordacht plan te maken.

Hyperactiviteit:
Onder hyperactiviteit kunnen verschillende gedragingen worden verstaan. Zo zijn er kinderen die continu onrustig friemelen met de handen en moeiete hebben langere tijd stil te blijven zitten. Hierbij is sprake van gedrag dat ook bij andere kinderen kan voorkomen en op zichzelf niet een groot probleem vormt.
Lastiger wordt het wanneer het kind ook in zijn/haar grove motoriek onrustig is, zodat het voortdurend opstaat en rondloopt. Tenslotte kunnen kinderen met ADHD een ongecontroleerde en chaotische bewegelijkheid hebben, zodat bij bepaalde activiteiten er regelmatig ongelukjes gebeuren. Denk daarbij aan het laten vallen en omstoten van dingen.

Concerta

2009-02-09T05:15:00.000-08:00

Concerta medicatie voor ADHD en ADD hoeft maar eenmaal daags te worden ingenomen. Toen het medicijn werd ingevoerd, was het de eerste slow-release formule. Dit betekent dat Concerta over de tijdspanne van één dag, langzaak steeds wat werkzame stof vrijgeeft. Concerta wordt ingenomen in de vorm van een capsule. De capsule heeft een buitenste laag van die snel oplost en vervolgens twee kleine compartimenten die medicatie geleidelijk afgeven.

De Concerta medicatie is in ongeveer 70 procent van de gevallen effectief in het verminderen van de symptomen van Attention Deficit Disorder. Dit betekent dat het medicijn ongeveer dezelfde mate van doeltreffendheid heeft als Ritalin, Adderall en Strattera. Bijkomend voordeel is dat de bijwerkingen vaak minder ernstig zijn.
Mensen met ADD weten dat medicatie nooit het ‘cure-all’ antwoord op de problemen is. ADD vereist een veelzijdige benadering die veel verschillende tactieken en combinaties van ondersteuning vergt. Welke aanpak werkt verschilt per individu, afhankelijk van de individuele behoeften (opvoedondersteuning, NLP, neurofeedback, psycho educatie, groepsbehandeling, lichaamsbeweging, ondersteuning op het werk/school, coaching).

Concerta: goed om te weten:

Wanneer het kind de Concerta medicatie niet in de ochtend innemen, adviseren fabrikanten dat zij de dosis voor die dag overslaan, aangezien de stimulerende middelen invloed hebben op het kind na zijn gewone bedtijd.
Sommige ouders vinden dat Concerta, zelfs met een vroege ochtend dosering, aanzienlijk verstoring van het normale slaappatroon teweegbrengt.
De Concerta capcule kan alleen in zijn geheel worden ingenomen, waardoor deze niet is te doceren. Dit aspect is een probleem voor hen die nog bezig zijn met het vinden van de beste dosering. Verhogen of te verlagen van de dosering vereist een nieuw recept.
Je kunt de capcule niet verpulveren en door het voedsel roeren. Mensen die moeite hebben met het slikken van pillen kunnen hiervan problemen ondervinden. Het breken van de Concerta medicatie maakt dat het slow- release mechanisme niet functioneerd.
De Concerta capcule wordt niet volledig verteerd en restanten van de Concerta-tablet komen in de ontlasting. Dit vormt geen ernstig gevaar voor de gezondheid, maar de Concerta medicatie wordt niet aanbevolen voor mensen met gastro-intestinale vernauwing en digestieve problemen.

Concerta bijwerkingen:
Concerta bijwerkingen lijken minder heftig dan bijwerkingen van Ritalin. Desalniettemin kan Concerta nagenoemde bijwerkingen veroorzaken:

Buikpijn.
Zenuwachtigheid, prikkelbaarheid, neerslachtigheid.
Duizeligheid.
Hoofdpijn.
Tics.
Slapeloosheid en langdurige slaperigheid.
Verlies van eetlust.
Toegenomen hoesten, sinusitis, bovenste luchtweginfectie.
Braken.
Allergische reactie.
Verhoogde bloeddruk.
Psychose (abnormale denkenbeelden of hallucinaties)

Concerta mag niet worden gebruikt door mensen met een duidelijke angst of opwinding, glaucoom of tics of tijdens de behandeling met monoamine oxidase remmers. De stimulerende stof methylfenidaat, ook gebruikt in Ritalin, is het actieve bestandsdeel in de Concerta medicatie. De medische gemeenschap heeft nog niet bepaald wat het effect van methylfenidaat op de lange termijn is.De Concerta fabrikant verzoekt mensen om hun arts of hun kind in te lichten of zij ooit alcohol of drugs heeft gebruikt Concerta, zoals alle andere ADHD medicatie die momenteel op de markt is, wordt niet aanbevolen voor kinderen onder de leeftijd van zes, aangezien de veiligheid en effectiviteit niet is vastgesteld.

2007-12-13T13:58:00.000-08:00

ADHD is een bekende aandoening bij kinderen, die bij ongeveer 3 tot 5% van alle kinderen voorkomt. Wat veel minder bekend is, is het gegeven dat veel van kinderen die ADHD hebben, ook als volwassenen nog last zullen hebben van symptomen van ADHD. Verscheidene studies schatten deze kans op het voortduren van ADHD tussen 30 en 70%. Typisch voor volwassenen met ADHD is dat zij vaak van mening zijn dat het onmogelijk is georganiseerd te worden en om een baan vast te houden. De dagelijkse taken om op te staan, gekleed en klaar voor het werk van de dag te worden, om op tijd te werken, en productief te zijn, kunnen belangrijke problemen zijn voor de volwassene met ADHD.

Het diagnosticeren van ADHD in bij Volwassene

Diagnosticeren van een volwassene met ADHD is niet gemakkelijk. Vaak, wanneer een kind met ADHDwordt gediagnosticeerd, zal een ouder (h)erkennen dat hij of zij veel van de zelfde symptomen heeft. Het kind heeft, voor het eerst, de mogelijkheid enkele trekken te begrijpen die hem of haar al tijdenlang in de problemen brengt. Sommige volwassenen zullen naar professionele hulp voor depressie of bezorgdheid zoeken en zullen er vervolgens achterkomen dat de wortel van de zaak van sommige van hun emotionele problemen ADHD is! Zij kunnen een geschiedenis van schoolmislukkingen of problemen op het werk hebben. Vaak kenmerken zij zich door een geschiedenis met in frequente verkeersongevallen.

Om met ADHD worden gediagnosticeerd, moet het begin van de problematiek van de volwassene in de kinderjaren zijn begonnen én een blijvende rol hebben gespeeld in de verdere levensloop. Voor een nauwkeurige diagnose, zal een geschiedenis van het de kinderjarengedrag van de patiënt, samen met een gesprek met zijn het levenspartner, een ouder, een hechte vriend, worden vereist. Een fysiek onderzoek en psychologische tests zouden ook moeten worden afgenomen. LEES VERDER...

ADD en Alcohol

2007-11-08T09:39:00.000-08:00

Nieuw onderzoek wijst uit dat kinderen met AD(H)D een hoger risico lopen op alcoholmisbruik tijdens de adolescentie en alcoholisme later in het leven. ‘Kinderen met ADHD zijn vatbaarder voor alcoholmisbruik vanwege hun impulsiviteit en concentratieproblemen, net zoals de zij een verhoogde kans lopen op problemen op school en gedragsproblemen’ stelt Brooke Molina van de Universiteit van Pittsburgh. Zij leidde een tweetal onderzoeken over dit onderwerp.

In één studie, vonden de onderzoekers dat 15- tot 17-jaar oude kinderen met AD(H)D gemiddelde 14 keer gedurende het vorige jaar dronken waren geweest. Dit is hoog in vergelijking met het gemiddelde van 1,8 keer dat adolescenten zonder ADHD halen. Veertien procent van de ADHD-ers werd geclassificeerd als afhankelijke alcoholmisbruikers, terwijl geen van de jongeren in controlegroep van niet-ADHDers deze diagnose kreeg.

De onderzoekers voegden hieraan toe dat alcoholmisbruik bij ouders en spanningen binnen de familie het alcoholismerisico voor kinderen met ADHD verhoogt. ‘Één van de redenen dat kinderen met ADHD een verhoogd risico lopen op alcoholproblemen zou kunnen zijn dat alcoholisme en ADHD in veel families beiden voorkomen’, stelt de hiervoor genoemde Molina. ‘Wij kunnen op basis van ons onderzoek concluderen dat ouderlijke alcoholmisbruik een enorme voorspeller is van problematisch drinkgedrag onder tieners; dat het deels te verklaren is vanuit de hogere spanning in families met ADHD kinderen; en dat er een sterke connectie bestaat tussen alcoholmisbruik en ADHD problematiek in de kinderjaren’.

Men kan dus stellen dat wanneer (1) een kind wordt gediagnosticeerd met ADHD en (2) de ouder nu of in het verleden met een alcoholverslaving te kampen heeft gehad, het kind óók een verhoogd risico op alcoholproblemen heeft. De studies werden gepubliceerd in het ‘Alcoholism: Clinical and Experimental Research’.

Marshal, M.P. Molina, B.S.G., Pelham, W.E., Cheong, J. (2007) Attention-Deficit Hyperactivity Disorder Moderates the Life Stress Pathway to Alcohol Problems in Children of Alcoholics. Alcoholism: Clinical and Experimental Research, 31(4): 564-574;

Molina, B.S.G., et al. (2007) Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder Risk for Heavy Drinking and Alcohol Use Disorder Is Age Specific. Alcoholism: Clinical and Experimental Research, 31(4): 643-654;

Feiten en mythen over ADD

2007-11-07T13:35:00.000-08:00

Er zijn een aantal wijdverbrijde misverstanden over Attention Deficit Disorder. Wat is nu waar - en wat niet?

ADD wordt veroorzaakt door het dieet en het milieu van mijn kind. Mythe!
Hoewel de specifieke oorzaak van ADD onduidelijk is, zijn er sterke aanwijzingen dat de symptomen van ADD genetisch overdraagbaar zijn en verband houden met een onevenwichtigheid in de chemische processen in de hersenen.

ADD komt vaker bij jongens voor dan bij meisjes. Feit!
Jongens worden vaker gediagnostiseerd met ADD dan meisjes. Het is mogelijk dat de diagnose te vaak wordt gemist bij meisjes. Dit vanwege een 'stillere' uitinsgvorm van de stoornis en het minder frequent voorkomen van impulsief en hyperactive gedrag.

Alle kinderen met ADD 'groeien er uiteindelijk overheen'. Mythe!
Het is een veel voorkomende mythe dat kinderen met ADD hier overheen zullen groeien. Te vaak nog wordt ADD als een 'kinderziekte' gezien. In feite zal 80% van kinderen met ADD symptomen deze in de adolescentie blijven hebben en meer dan 60% zal symptomen van ADD als volwassenen ervaren.

ADD wordt beschouwd als om een medische stoornis. Feit!
ADD is een medische stoornis die door de als zodanig internationaal wordt erkent in de medische wereld.

De kinderen met ADD zouden hun medicijn slechts moeten nemen terwijl in school. Mythe!
ADD is een chronische aandoening, dus niet aan plaats of tijd gebonden. Het geven van medicijn in de weekends en gedurende de vakantie kan het kind helpen zijn gedrag beter te controleren en zijn/haar sociaal contact en zelfrespect verbeteren.

Medicijnen zijn belangrijk voor het behandelen van ADD. Feit!
Mensen die ADD hebben hebben baat bij praktische aanpassingen, gedragstraining én medicatie. Onderzoek toont aan dat gebruiker van enkel medicatie efficiënter is dan wanneer men uitsluitend aan gedragsverandering werkt. Vanzelfsprekend is het doen van beiden het meest effectief!

ADD Tips & Trucs

2007-11-02T10:50:00.000-07:00

Handige middelen en methoden om uw ADD de baas te blijven:

ADD Tip: Online Tijdsmanagement

2007-11-02T10:47:00.000-07:00

U kent u het - elke ADD nerd kent het - het sensationele gevoel om tussen allerlei informatie op verschillende Internet vensters te switchen, van uw e-mail naar Firefox, MSN, google te klikken en vervolgens weer terug naar Firefox. Steeds lijkt iets belangrijk genoeg om u te verhinderen met uw werk bezig te zijn. Een kort mailtje naar een vriend of het bekijken van de recentste grap die uw collega u net per e-mail heeft verzonden.

ADD is de productiviteitsmoordenaar van iedereen die vanwege het werk veel tijd achter een computer moet doorbrengen. De TimeTracker van Firefox kan hiervoor een oplossing bieden! TimeTRacker houdt de tijd bij die u besteedt aan surfen op het WereldWijdeWeb. In plaats van slechts het bijhouden van de hoeveelheid tijd dat Firefox geopend is, heeft TimeTracker verscheidene opties die u een nauwkeurig idee geven van de tijd die u doorbrengt surfen én die tijd die u aan werken besteedt. Want, als u niet actief in Firefox werkt (b.v., Firefox openstaat maar u werkt in een ander venster), registreert TimeTracker deze tijd niet. Voor hen die ook een hoeveelheid werk in de Firefox browser doen, is het mogelijk in TimeTracker een lijst te maken met sites die aan uw werk gerelateerd zijn zodat de tijdsmeter ook deze tijd niet registreert.

ADD ADHD Tip: Krijg SMS Reminders voor Medicijn-gebruik!

2007-10-27T11:04:00.000-07:00

‘Het gebruik van SMS Reminders kan de doeltreffendheid van een medicijnbehandeling verbeteren en mensen helpen om hun afspraken na te komen’ stelt een artikel dat in de Economist werd gepubliceerd. Dat is gebaseerd op een onderzoek van de Imperial University in Londen. Dit artikel laat zien hoe SMS-Reminders mensen met ADHD kunnen helpen, met name om hen te herinneren hun medicatie te nemen!

Medicijngebruik kan helpen om voortgang te boeken in het omgaan met uitdagingen die mensen met AD(H)D onder ogen zien. Nadat iemand gediagnosticeerd is, is de volgende stap in de behandeling vaak het nemen van medicatie. Voorafgaand aan deze stap, hebben de mensen met ADHD vaak andere manieren geprobeerd om hun klachten te verminderen. Jammer genoeg vaak zonder blijvend resultaat. Mét medicatie blijkt 90% van mensen met ADHD merkbare resultaten te boeken.

Probleem van Vergeetachtigheid:
De DSM IV vermeldt als één van de kernsymptomen van AD(H)D; chronisch vergeetachtig bij dagelijkse activiteiten. Deze vergeetachtigheid kan ernstige problemen veroorzaken in de behandeling van mensen met AD(H)D. AD(H)D-ers die Ritalin gebruiken blijken het nemen van hun medicatie vaak te vergeten! Het is bijzonder moeilijk om het medicijn niet te vergeten aangezien bij ADHD geen merkbare fysieke gevolgen aanwezig zijn.

Oplossing voor het Probleem:
SMS leent zich perfecte als herinnerings-dienst. In het bijzonder in gezondheidszorg spelen SMS Reminders een steeds belangrijkere rol. Het kan ernom helpen een SMS Reminder te ontvangen op ogenblikken waarop het medicijn zou moeten worden ingenomen. Uit onderzoek blijkt dat SMS Reminders een duidelijke verbetering bewerkstelligd van het consequente medicijn gebruik; betere behandelingsresultaten realiseert; minder ongebruikte medicatie tot gevolg heeft en gebruikers van de SMS-diensten ervaren de SMS Reminder als erg prettig!

Krijg SMS Reminders voor Medicijn-gebruik: De Google Agenda!
Er zijn bedrijven die tegen betaling diensten aanbieden voor SMS Reminders. Bijvoorbeeld het webbedrijfje Neemjemedicijn.nl rekend naast een startbedrag, 0.12 eurocent per berichtje! Onlangs vond ik een gemakkelijke en vaak GRATIS manier om hetzelfde gedaan te krijgen….!
De Google Agenda is een webagenda die door Google wordt aangeboden. Momenteel kan de Google Agenda worden gesynchroniseerd met mobiele apparaten én kunnen er SMS Reminders naar mobiele telefoons in meer dan 80 landen worden verzonden! De Google Agenda is een gratis dienst en Google berekend GEEN KOSTEN om SMS Reminders te versturen. Google stelt wel dat je bij je Netwerk Provider moet checken of het ontvangen van SMS-jes gratis is. Google biedt ondersteuning voor KPN Mobile, Orange, Tele2 Nederland , Telfort, T-Mobile en Vodafone .

Hoe het Werkt:
Allereerst moet je je aanmelden bij Google. Als je al een Google-account hebt, ga je naar de Google Agenda Startpagina. Hier geef je je gebruikersnaam en wachtwoord op, en klik je op 'Aanmelden'. Om je mobiele telefoon te registreren bij Google Agenda, moet je een verificatiecode verkrijgen door de volgende stappen te volgen:

Klik op Instellingen boven aan een pagina van Google Agenda en selecteer vervolgens het tabblad Mobiele instellingen.
Selecteer land in het vervolgkeuzemenu Land.
Geef in het veld Telefoonnummer je telefoonnummer op
Selecteer, indien van toepassing, de provider in het vervolgkeuzemenu. Als echter de link Raadpleeg het Helpcentrum voor ondersteunde providers wordt weergegeven, moet je controleren of je provider wordt ondersteund voordat je een verificatiecode aanvraagt.
Als je provider wordt ondersteund, klik je op de knop Verificatiecode verzenden en wacht je tot er een SMS-bericht wordt verstuurd naar je telefoon.
Wanneer je het bericht hebt ontvangen, geef je de code die in het bericht staat op in het vak Verificatiecode en klik je op de knop Instellen voltooien.

Vervolgens kunt u afspraken inplannen voor de momenten van de dag waarop u uw medicatie moet innemen. Hierbij vinkt u aan dat u vijf minuten voor het moment van de afspraak een SMS Reminder toegestuurd wilt krijgen met een korte mededeling, bijvoorbeeld: ‘tijd voor je medicatie’ o.i.d. Nadat u dit eenmaal heeft gedaan kunt u deze afspraak een ‘terugkerende afspraak’ maken. Hiervoor doet u het volgende:

Maak een afspraak en ga naar de pagina met afspraakgegevens.
Klik op de pagina in het gedeelte met de tijd van de afspraak.
Selecteer het gewenste tijdinterval in de vervolgkeuzelijst 'Herhalingen'.
Vul de overige afspraakgegevens in.
Klik op 'Opslaan'.
Klik op de afspraak.
Selecteer 'details voor afspraak bewerken'.
Klik op de pagina in het gedeelte met de tijd van de afspraak.
Selecteer het gewenste tijdinterval in de vervolgkeuzelijst 'Herhalingen'.
Klik op 'Opslaan'.

Gefeliciteerd! U heeft en eigen SMS Remider Service voor u medicatiegebruik gemaakt! Kijk ondertussen even verder op Google Agenda, deze site heeft behoorlijk wat te bieden voor mensen die moeite hebben hun leven op orde te houden!

RITALIN: De Bijsluiter

2007-10-19T09:30:00.000-07:00

Lees deze bijsluiter zorgvuldig door voordat u start met het gebruik van dit geneesmiddel:

Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nogmaals door te lezen.
Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
Dit geneesmiddel is aan u persoonlijk voorgeschreven, geef dit geneesmiddel niet door aan
anderen. Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde
zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen.

Inhoud van deze bijsluiter:
1. Wat is Ritalin en waarvoor wordt het gebruikt?
2. Wat u moet weten voordat u Ritalin inneemt
3. Hoe moet Ritalin worden ingenomen?

1. Wat is Ritalin en waarvoor wordt het gebruikt?
Ritalin is verkrijgbaar als tablet van 10 mg. Ritalin 10 mg tabletten zijn witte, ronde tabletten met de inscriptie “CG” aan de ene zijde en de inscriptie “A/B” en een breukstreep aan de andere zijde. Ritalin wordt op de markt gebracht in blisterverpakkingen van 30 tabletten. Ritalin behoort tot een groep geneesmiddelen genaamd psychostimulantia. Het stimuleert het centraal zenuwstelsel. Ritalin reguleert bepaalde stoffen in de hersenen welke invloed hebben op het gedrag. Ritalin vermindert de tekenen van hyperactiviteit zoals onoplettendheid, impulsief gedrag, verhoogde bewegingsdrift en verstoord sociaal gedrag. Bij patiënten met narcolepsie (slaapziekte) vermindert Ritalin de overmatige slaperigheid gedurende de dag.
De werkzame stof van Ritalin is methylfenidaathydrochloride. De andere bestanddelen (hulpstoffen) zijn calciumfosfaat (E341), lactose, tarwezetmeel, gelatine, magnesiumstearaat (E470b) en talk (E553b).

Waarvoor wordt Ritalin gebruikt?
Ritalin wordt gebruikt om gedragsstoornissen die bekend staan als ADHD (Attention-Deficit
/Hyperactivity Disorder) of hyperkinetisch syndroom bij kinderen te behandelen, voor zover niet als gevolg van een ernstige geestesziekte of van een ernstig hersenletsel. Deze kinderen kunnen niet stil zitten en zich slecht langere tijd concentreren op een taak. Hierdoor kunnen deze kinderen moeilijkheden ondervinden op school en bij het studeren. Zij kunnen onhandelbaar worden zowel op school als thuis. Na een nauwkeurige bestudering van het gedrag van het kind kan de arts Ritalin voorschrijven als onderdeel van een behandelingsprogramma dat vaak ook psychologische, educatieve en sociale therapie omvat. Ritalin wordt ook gebruikt bij narcolepsie, een aandoening gekenmerkt door aanvallen van onbedwingbare slaap overdag die optreden na een normale nachtrust. De diagnose van narcolepsie wordt aan de hand van het registreren van slaappatronen gesteld. Mochten er onduidelijkheden bestaan waarvoor u Ritalin gaat gebruiken, neem dan contact op met uw arts.

2. Wat u moet weten voordat u Ritalin gebruikt?

Gebruik Ritalin niet
· Wanneer u overgevoelig bent voor methylfenidaathydrochloride of voor één van de overige
bestanddelen van Ritalin. Overgevoeligheid kunt u herkennen aan bijvoorbeeld rode
vlekjes en bultjes op de huid, jeuk of koorts.
· Wanneer u een aandoening heeft aan het hartvaatstelsel, bijvoorbeeld een verhoogde
bloeddruk, hartritmestoornissen of beklemmend pijnlijk gevoel op de borst (angina
pectoris).
· Wanneer u psychische afwijkingen heeft, wanneer u vroeger heel agressief bent geweest of
wanneer u vroeger neiging tot zelfdoding hebt gehad.
· Bij angst- en spanningstoestanden of opwinding.
· Wanneer u een overmatig werkende schildklier heeft.
· Wanneer u een verhoogde oogboldruk (glaucoom) heeft.
· Wanneer u zenuwtrekkingen ('tics') heeft of zenuwtrekkingen voorkomen bij uw broer(s)
of zuster(s) (bijvoorbeeld het syndroom van Gilles de la Tourette).
Ritalin mag niet worden gebruikt bij kinderen onder de 6 jaar.

Wees extra voorzichtig met Ritalin
· Als u een verleden heeft van alcohol- of drugsmisbruik.
· Als u epilepsie (vallende ziekte) heeft of andere aandoeningen waarbij toevallen of stuipen
(convulsies) kunnen optreden. Er zijn enige aanwijzingen dat Ritalin de kans op het
optreden van toevallen verhoogt.

Langdurig misbruik van Ritalin kan tot gewenning en afhankelijkheid leiden met afwijkend gedrag tot gevolg. Onbekend is of verslaving een probleem vormt bij (jong-)volwassenen, die als kind met Ritalin tegen ADHD behandeld zijn. Uw arts zal u zo nodig informeren over een zorgvuldige dosering en bijzonder toezicht.
U of uw kind zal regelmatig op vooruitgang gecontroleerd worden door uw arts, met name als Ritalin al voor een langere tijd gebruikt wordt. Er kan dan wat bloed afgenomen worden en de bloeddruk kan dan worden gecontroleerd, met name als u een te hoge bloeddruk heeft. Bij sommige kinderen die gedurende lange tijd worden behandeld met Ritalin kan een langzamere groei optreden. Deze groei wordt meestal na het beëindigen van de behandeling weer ingehaald. Het staken van de behandeling gedurende een bepaalde tijd, bijvoorbeeld tijdens vakanties, kan dienen om de groeiachterstand te verkleinen en om te zien of de behandeling met Ritalin nog steeds nodig is. Als Ritalin gedurende langere tijd is gebruikt moet er eerst overleg gepleegd worden met de arts, voordat er gestopt kan worden met de behandeling. Het kan nodig zijn om de dagelijkse dosis geleidelijk te verminderen voordat helemaal wordt gestopt met de behandeling. Bij sommige patiënten kan Ritalin slapeloosheid veroorzaken. De arts kan dan beslissen op welk tijdstip de laatste dosis het beste kan worden ingenomen. Ritalin mag niet worden gebruikt ter vermijding of ter behandeling van normale moeheid.

Gebruik van Ritalin in combinatie met voedsel of drank
Alcohol kan het effect en de bijwerkingen van Ritalin versterken. Gedurende de behandeling met Ritalin wordt gebruik van alcohol afgeraden.

Zwangerschap
Vanwege het ontbreken van gegevens wordt het gebruik van methylfenidaat (Ritalin) tijdens de zwangerschap ontraden, tenzij strikt noodzakelijk. Indien u tijdens de behandeling met Ritalin zwanger wordt of wilt worden, moet u uw arts informeren. Uw arts zal bepalen of u in uw geval Ritalin mag gebruiken. Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.

Borstvoeding
Ritalin mag niet worden gebruikt als u borstvoeding geeft, omdat Ritalin overgaat in de moedermelk. Vraag uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel inneemt.

Rijvaardigheid en het gebruik van machines
Ritalin kan duizeligheid en slaperigheid veroorzaken. Ritalin kan hierdoor uw vermogen beïnvloeden om bepaalde taken te verrichten die uw volledige aandacht vragen. Het is daarom aan te bevelen geen voertuigen te besturen, machines bedienen of andere gevaarlijke activiteiten te verrichten.

Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Ritalin

Lactose
Een tablet Ritalin bevat lactose. Indien uw arts u heeft meegedeeld dat u bepaalde suikers niet
verdraagt, neem dan contact op met uw arts voordat u dit geneesmiddel inneemt.
Tarwezetmeel
Ritalin bevat tarwezetmeel. Ritalin is geschikt voor mensen met coeliakie. Patiënten met een overgevoeligheid voor tarwe (anders dan coeliakie) dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.

Gebruik van Ritalin in combinatie met andere geneesmiddelen
Let op: de volgende opmerkingen

kunnen ook van toepassing zijn op het gebruik van geneesmiddelen enige tijd geleden of in de nabije toekomst. Als u verschillende geneesmiddelen gebruikt, kunnen deze middelen elkaar beïnvloeden. Dit kan schadelijke gevolgen hebben. De geneesmiddelen kunnen elkaars werking versterken of verzwakken en er kunnen eerder bijwerkingen optreden. Vertel uw arts daarom altijd welke geneesmiddelen u nog meer gebruikt, ook als dit maar af en toe het geval is. Dit geldt zowel voor geneesmiddelen die alleen op recept verkrijgbaar zijn als voor geneesmiddelen die u zonder recept kunt kopen. Uw arts en apotheker kunnen beoordelen of ze samen gebruikt
mogen worden en of eventuele maatregelen nodig zijn (bijvoorbeeld het aanpassen van de dosering).

Dit geldt in het bijzonder voor:

· geneesmiddelen die gebruikt worden om de bloeddruk te verhogen;
· middelen tegen ernstige neerslachtigheid (tricyclische antidepressiva en MAO-remmers);
· middelen tegen epilepsie;
· geneesmiddelen om de bloedstolling te regelen (anticoagulantia);
· fenylbutazon (geneesmiddel, gebruikt bij reumatische aandoeningen);
· guanethidine (geneesmiddel tegen hoge bloeddruk);
· geneesmiddelen die de urine minder zuur maken (zoals acetazolamide, thiazidediuretica,
natriumwaterstofcarbonaat).

3. Hoe wordt Ritalin ingenomen?
Ritalin mag alleen gebruikt worden op voorschrift van een arts. De dosering wordt door de arts individueel vastgesteld. U moet u precies aan de voorgeschreven dosering houden.

Gebruikelijke dosering
Bij kinderen met ADHD is de hoeveelheid afhankelijk van de leeftijd en de ernst van de verschijnselen. De begindosis is laag (meestal één of tweemaal daags 5 mg). Deze dosis wordt langzaam verhoogd totdat er verbetering optreedt. De dagelijkse dosering mag niet hoger zijn dan 60 mg per dag. Bij de behandeling moet men proberen het tijdstip van toediening samen te laten vallen met de periode van grootste stress. Bij narcolepsie bedraagt de dagelijkse dosis meestal 20-30 mg verdeeld in 2-3 doses. Dit kan echter per patiënt verschillen. De duur van de behandeling wordt door de arts bepaald. Uw arts kan de behandeling met tussenpozen onderbreken om te zien of de behandeling met Ritalin nog nodig is. Als de ziekteverschijnselen niet verbeteren binnen een maand nadat de dosering is opgehoogd, dan moet de behandeling worden gestaakt. Als andere bijwerkingen optreden, moet de dosering worden verlaagd of, zo nodig, de behandeling worden gestaakt.

Wijze van gebruik
De laatste dosis Ritalin moet, tenzij de arts anders voorschrijft, voor 16.00 uur ingenomen zijn. Dit om het inslapen 's avonds niet te beïnvloeden. In geval u bemerkt dat Ritalin te sterk of juist te weinig werkt, raadpleeg dan uw arts of apotheker.

Duur van de behandeling
Uw arts heeft u voorgeschreven hoe lang u met de behandeling door moet gaan. Het is belangrijk dat u zich hieraan houdt. Als u eerder met de behandeling wilt stoppen, overleg dan met uw arts. Behandeling met Ritalin dient niet oneindig te zijn. Meestal kan de behandeling tijdens, of na de puberteit gestaakt worden.

Wat moet u doen als u teveel Ritalin heeft ingenomen
Wanneer u te veel van Ritalin heeft gebruikt of ingenomen, neem dan onmiddellijk contact op met uw arts of apotheker, of de eerste hulp van het dichtstbijzijnde ziekenhuis moet worden bezocht. Probeer er achter te komen hoeveel tabletten werden ingenomen. Volg de aanwijzingen van de arts nauwkeurig op. Als de arts niet onmiddellijk bereikbaar is en de patiënt is bij kennis, dan kunt u de patiënt eerst wat water laten drinken en daarna laten braken. Als de patiënt bewusteloos is, leg deze dan op zijn zijde en houd de luchtweg vrij (verwijder een eventueel aanwezig kunstgebit). Probeer te voorkomen dat de patiënt zichzelf verwondt. De volgende verschijnselen kunnen optreden: overgeven, opgewondenheid, bevingen, hyperreflexie (verhoging van de reflexen), spiertrekkingen, toevallen (eventueel gevolgd door coma), euforie, verwardheid, hallucinaties, delirium, zweten, blozen (flush), hoofdpijn, koorts, versnelde hartslag, hartkloppingen, onregelmatige hartslag, verhoogde bloeddruk, verwijde pupillen en droge slijmvliezen.

Wat moet u doen als u vergeten bent Ritalin in te nemen
Wordt per ongeluk een tablet vergeten, neem deze dan alsnog zo gauw mogelijk in. Neem de volgende tablet op hetzelfde tijdstip in als u gewend bent. Als het echter al spoedig tijd wordt voor de volgende tablet, dat wil zeggen dat er nog maar minder dan de helft van de gebruikelijke tijd tussen twee innamen over is, moet u de vergeten tablet niet meer innemen. U neemt dan de volgende tablet op het gebruikelijke tijdstip. Neem nooit een dubbele dosis van Ritalin om zo de vergeten dosis in te halen. Als u hierover vragen heeft, raadpleeg dan uw arts.

Ritalin

2007-10-19T09:17:00.000-07:00

Genezing van ADD is tot nu toe niet mogelijk. De behandeling van ADD bestaat uit een op het individu afgestemd behandelprogramma, dat vaak medicatie en psychologische, educatieve, sociale en (soms) voedingsinterventies omvat. Lotgenotencontact kan ook een belangrijk onderdeel zijn van het omgaan en accepteren van ADD.
Veel ADDers geven aan dat Ritalin, waarvan het werkzame bestandsdeel methylfenidaat is, hun capaciteit om zich op taken te concentreren verhoogt en hen help hun leven te organiseren. Ritalin is de Nederlandse merknaam (Rilatine in België) van het meest gebruikte medicijn bij AD(H)D problematiek.

RITALIN: De Bijsluiter

ADD: Afgemat zijn door herhaaldelijke problemen

2007-10-18T16:08:00.000-07:00

Leven met een partner met ADD die geen baan weet vast te houden en constant zijn sleutels, portemonnee of mobiel niet kan vinden kan er behoorlijk inhakken. Hoe kan een partner door die herhaaldelijk geconfronteerd wordt met dezelfde wanorde en chaos scenario’s uiteindelijk niet afgemat zijn? Dit zijn vragen die de kern raken van het samenleven met iemand met ADD.

Leven met een persoon met chronische symptomen van ADD kan uitputtend en moeilijk zijn. U wilt het beste voor uw partner en hem of haar niet kwetsen. Maar u wilt ook een positie waarin u niet altijd verantwoordelijk bent voor het schoonmaken. Als uw partner een baan niet kan krijgen, voelt u grotere druk om hem/haar te steunen. Als de autosleutels weer eens onvindbaar zijn, voelt u de behoefte om te helpen. Als uw huis in constante chaos is, kunt u door de overweldigende rommel bent u geneigd te gaan opruimen. Toen u met hem/haar huwde wist u niet dat u hiervoor ondertekende.

Toch is er goed nieuws: MENSEN MET ADD KUNNEN EN LEREN STRUCTUREREN! Soms zijn hun oplossingen zeer creatief en soms behoeven ze veel post-it briefjes of andere hulpmiddelen. Voor sommige stellen is de oplossing om plichten en taken op te delen en niet te verwarren. Vaak is een onderdeel van de oplossing voor ADD kenmerken het innemen van medicatie die helpt bij het concentreren.

ADD & Relaties: de dynamiek van 'nu' en 'niet nu'

2007-10-18T11:26:00.000-07:00

Mensen met ADD hebben vaak slechts twee concepten tijd: ‘nu’ en ‘niet nu’. Als een project of een idee een persoon met ADD heeft gegrepen is het nu of nooit! Dat heeft voordelen en nadelen in een relatie

Onderken de dynamiek van ‘nu’ en ‘niet nu’:

Om je voordeel te doen met de ‘nu’ en ‘niet nu’ dynamiek zullen partners moeten ontdekken hoe ze op positieve wijze met elkaar kunnen omgaan. De eerste stap is te erkennen dat ‘nu’ en ‘niet nu’ een zeer sterk element is van hoe mensen ADD hun wereld beleven. Maak gebruik van deze kennis zodat het in uw voordeel werkt. Probeer bijvoorbeeld voorbije situaties niet steeds weer naar voren te brengen als dit niet relevant is voor wat vandaag gebeurd. In plaats daarvan: neem wat u van die gebeurtenis leerde en bespreekt het zo dat het op iets betrekking heeft dat vandaag of gisteren is gebeurd. Als u in het gesprek een niet-beschuldigende houding aanneemt zal deze benadering enorm kunnen helpen.

ADD & Huishouden:
De ‘nu’ en ‘niet nu’ dynamiek speelt een belangrijke rol in de dilemma’s rondom het huishouden. Als u uw ADD partner vraagt om een saaie klus te doen, kan hij of zijn ogenblikkelijk instemmen en goede wil tonen. Maar als hij/zij het niet snel doet - of onmiddellijk opschrijft – verdwijnt iets vanuit het ‘nu’ (relevant) al gauw in het ‘niet nu’ (vergeten).
Het werken met lijstjes op computers, ijskasten of keukendeuren kan enorm helpen, aangezien deze fysieke boodschappers de herinnering uit het ‘niet nu’ terugbrengen in het ‘nu’. De niet ADD partner moet zich beseffen dat er weinig kans is dat vragen en klusjes zonder meer in de gedachten van de ADD-er blijven. Dat is vaak geen onwil, laksheid of gebrek aan liefde van de kant van de ADD-er. De verschillende ‘bekabeling van de hersenen’ maken dat het voor hem/haar veel moeilijker is aan sommige eenvoudige verwachtingen te voldoen. Zeker als deze opdrachten niet prikkelend of uitdagend zijn, in de beleving van de partner met ADD.

Wanneer u de ‘nu’ en ‘niet nu’ dynamiek toepast, zult u het gedrag van uw partner gemakkelijker begrijpen en hem/haar kunnen steunen. Hier zijn een paar ideeën:

Gebruik een alarmklokje om een persoon met ADD eraan te herinneren iets op een specifieke tijd te doen. Wanneer uw partner geabsorbeerd wordt door iets wat zijn onmiddelijke interesse heeft kijkt hij/zij niet altijd op een horloge). Het alarm brengt de ‘vergeten’ taak terug in het ‘nu’. Mobiele telefoons, computers of zelfs de magnetron is tegenwoordig al uitgerust met zo’n alarmklokje. Voornoemde tip kan natuurlijk ook door de ADDer zelf worden toegepast! Daarin draagt de ADD-er ook een eigen verantwoordelijkheid…
Kom overeen dat een niet-ADD partner niet constant de ADD partner bekritiseerd wanneer deze iets niet gedaan heeft weten te krijgen. Zeuren kan een manier zijn om iets terug in het ‘nu’ te brengen, maar het is vaak zo onplezierig dat de natuurlijke reactie een van verzet is. Deze weerstand kan weer resulteren in wrok bij de niet-ADD partner en hierdoor raakt men in een negatieve spiraal.
In plaats van terecht komen in voornoemde vernietigende communicatie patroon, kunnen beide echtgenoten samenwerken. Sommige toekomstige situaties moet de ADD in het ‘nu’ brengen. Vaak is daar, zeker in het begin, wel positieve ondersteuning van een partner bij nodig.
Span je in om je bezig te houden met het heden en de toekomst, eerder dan slechts het verleden. Dit kan echte moeite kosten wanneer iemand zich gekwetst voelt door een opeenhoping van teleurstellende ervaringen. Maar u kan misschien gaan ervaren dat wanneer u in het heden blijft u in betere match met elkaar bent.

De ADDers ‘nu’ en ‘niet nu’ benadering van tijd, is iets dat wordt veroorzaakt door de wijze waarop de hersenen werken. Het is een opvallend verschillende benadering van organiseren van tijd. Begrip hiervan is zeer nuttig in het verbeteren van relaties waarin een van beide partners ADD heeft. De nodige creativiteit en vindingrijkheid is geboden om de toekomst (het ‘niet-nu’) terug in het ‘nu’ te brengen. Onderkenning van de ‘nu’ en ‘niet nu’ dynamiek kan partners helpen verdraagzamer met hun ADD partner om te gaan.

ADD & Relaties:

2007-10-18T11:23:00.000-07:00

Mensen met ADD hebben vaak slechts twee concepten tijd: ‘nu’ en ‘niet nu’. Als een project of een idee een persoon met ADD heeft gegrepen is het nu of nooit! Dat heeft voordelen en nadelen in een relatie.

Voor- en Nadelen van ADD in Relaties:

Nadelen van ADD & Relaties
Om te beginnen met de negatieve effecten van ADD & Relaties moet men begrijpen dat personen met ADD moeite hebben met uitstellen van wat nu urgent lijkt. Aantekeningen, ‘things to do’ lijstjes en andere fysieke herinneringshulpmiddelen kunnen effectief zijn, maar het blijft een uitdaging om vooruit te denken.
Voor een niet-ADD partner, zijn er emotionele implicaties aan het ‘nu’ en ‘niet nu’ denken. Wanneer een ADD opgeslokt wordt door bijvoorbeeld een baan, hobby’s of computer, kan de partner zich alleen voelen staan. Wegens de moeite om zich niet met interesses bezig te houden die de onmiddellijke aandacht hebben, kunnen partners vaak in het ‘niet nu’ segment van de beschikbare tijd ondergebracht worden.

Voordelen van ADD & Relaties:
Positief is dat door mensen met ADD vaak flink wordt geïnvesteerd in wat momenteel hun ‘nu’ is; datgene waardoor ze gegrepen zijn. Wanneer zij een project of een idee krijgen doen zij maximale, met hoge energie en enthousiasme (soms ‘hyper-focusing’ genoemd). Hierdoor kunnen zij goede partners zijn, die intens leven en enthousiasmerend kunnen zijn. Velen die verlieft worden op een ADD-er vallen op hem of haar juist vanwege deze energieke houding, gevoel voor humor, en hoge intelligentie.

Enkele Suggesties voor het Omgaan met ADD in Relatie’s

ADD en Voeding

2007-10-16T13:31:00.000-07:00

Vele ouders van kinderen met ADHD (of het subtype ADD) zoeken een weg via de alternatieve geneeskunde om in plaats van, of naast, medicatie de stoornis te behandelen. In veel gevallen wordt daarbij een link gelegd tussen ADD en voeding.

Op deze pagina vindt u relevante informatie over ADD & Voeding:

Wat is Attention Deficit Disorder?

2007-10-16T10:07:00.001-07:00

Attention Deficit Disorder (ADD) is een aandachtstekort stoornis die verwant is aan ADHD. ADD is een (verouderde) benaming voor ‘ADHD: overwegend onopletend subtype’. Men schat dat tussen 3 en 5 percent van de kinderen met ADHD te kampen heeft. Dit betekent dat in een klaslokaal van 25 tot 30 kinderen het waarschijnlijk is dat minstens één van de leerlingen ADHD zal hebben. Iemand met ADD ziet een moeilijke maar niet onoverkomelijke taak onder ogen om zijn of haar volledig potentieel te bereiken.

ADD (Attention Deficit Disorder) is een aangeboren psychische aandoening die veroorzaakt wordt door een afwijking in de werking van neurotransmitters in de hersenen. Dit leidt tot een verminderde hersenactiviteit in bepaalde gebieden in de hersenen, met name in de premotorische cortex en in de prefrontale cortex.

ADD (Attention Deficit Disorder) en de verschillende typen van medicatie

2007-10-05T08:46:00.000-07:00

Het is duidelijk dat medicijngebruik een belangrijk onderdeel is van de behandeling van ADD: in 80% tot 90% van de gevallen levert het merkbare verbeteringen op. Medicamenteuze behandeling staat echter nooit op zichzelf. Ook leefstijlverandering maakt hiervan onderdeel uit. Dat kan middels verschillende vormen van coaching en behandeling. Het uitsluitend kiezen voor therapie en coaching, zonder medicatie, blijkt vaak niet effectief.

Welke types ADD-medicatie zijn beschikbaar?
De medicatie voor ADD wordt gegroepeerd in twee belangrijke categorieën: stimulantia en niet-stimulerende medicatie. De stimulerende medicijnen, zoals methylfenidaat (m.n. Ritalin) en amfetaminen, zijn efficiënte behandelingen voor ADD en zijn al decennia lang beschikbaar. Amfetaminen wordt sinds 70 jaar voorgeschreven en methylphenidaat meer dan 50 jaar. Beide types medicatie zijn zeer goed bestudeerd. Uit onderzoek blijkt dat medicijngebruik onder medische supervisie vrij veilig is.
De medicijnkeuze bij ADD kan tijd vergeren, aangezien artsen soms meer dan één medicijn moeten proberen om te onderzoeken welke het best werkt. Sommige medicijnen voor ADD lijden tot problematische bijwerkingen bij individuele ADDers. Doorgaans kunnen deze bijwerkingen worden tegengegaan door de dosis aan te passen, het inname moment aan te passen of te kiezen voor een andere variant van de medicatie.

Stimulantia:
Methylfenidaat, verkrijgbaar onder de merknamen Ritalin en Concerta, zijn zogenoemde 'generieke geneesmiddelen': geneesmiddelen met dezelfde werkzame stof, maar van andere fabrikanten. De stimulantia zijn er in ‘kort-werkzame’ en ‘lang-werkzame’ vormen. Ritalin is een kortwerkende vorm van methylfenidaat. Bij ‘kort-werkzame’ stimulanta moet over het algemeen twee tot drie keer per dag een tablet worden ingenomen. Ritalin begint een halfuur na inname te werken; het effect houdt 3-4 uur aan.

Meer over Ritalin: Ritalin

Concerta is de langwerkende vorm van methylfenidaat en is sinds 2002 in Nederland geregistreerd voor kinderen en adolescenten met AD(H)D. Bij de ‘lang-werkzame’ stimulantia hoeft gewoonlijk maar één keer per dag een tablet te worden ingenomen. Het is een middel dat geleidelijk aan in de darm steeds wat stof vrijgeeft. Men noemt dit principe slow release. Het middel is duurder dan Ritalin.

Meer over Concerta: Concerta

Een enkele keer zullen artsen kiezen voor een combinatie, maar deze benadering is (nog) niet systematisch bestudeerd. De meeste artsen starten met een lage dosering van het medicijn en verhogen de dosis in de 1ste tot 3e week, totdat de symptomen ADD onder controle zijn. Het kan verscheidene maanden vergen om de correcte dosis te vinden.

Niet Stimulerende medicatie:
Het niet-stimulerende medicijn, Strattera, wordt gewoonlijk eenmaal daags genomen in de ochtend, of in de ochtend en in de voormiddag of vroege avond. In tegenstelling tot de stimulantia s de werkzame stof in dit medicijn, atomoxetine. De meeste artsen schrijven aanvankelijk een lagere dosis voor, die ze geleidelijk verhogen zodat de patiënt zich aan het medicijn kan aanpassen. Het kan verscheidene weken voor de correcte dosering is opgebouwd. Daarna kan het nog enkele weken vergen om het volledige resultaat te zien. In totaal duurt het vaak zo´n 6 weken voordat het effect van Strattera kan worden geëvalueerd.

Meer over Strattera:

ADD en Voeding: Het Feingold Dieet

2007-09-30T09:30:00.000-07:00

Vele ouders van kinderen met ADHD (of het subtype ADD) zoeken een weg via de alternatieve geneeskunde om in plaats van, of naast, medicatie de stoornis te behandelen. In veel gevallen wordt daarbij een link gelegd tussen ADD en voeding. De meest bekende dieetinterventie is het zogeheten Feingold dieet, vernoemd naar de grondlegger Dr. Feingold een vooraanstaand allergoloog en kinderarts.

Het Dieet van Dr. Feingold

Historisch gezien was Dr. Benjamin Feingold de eerste die een verband tussen ADHD en voedsel meende te hebben ontdekt. Dr. Feingold publiceerde in 1979 het ‘Cookbook for Hyperactive Children’, dat momenteel nog veel in antiquariaten te vinden is. Hij meende dat veel van de hyperactiviteit die sommige kinderen met ADHD kenmerkt, aan verkeerd voedsel zou kunnen worden toegeschreven. Om ADHD te behandelen of de symptomen te verminderen, stelde Feingold een dieet voor dat van vrij was van bepaalde voedingssupplementen. Volgens Feingold moest men kunstmatige kleurstoffen, kunstmatige smaakstoffen en natuurlijk voorkomende salicylaten in voedsel te vermijden. Dit betekent dat het dieet van Feingold het nodige van iemand vraagt. Een klein lijstje met voedingsmiddelen die volgens Feingold vermeden moest worden zijn:

amandelen, appelen, abrikozen, allerlei bessen, kersen, kruidnagels, koffie, komkommers en groenten in het zuur, bessen, druiven, rozijnen, nectarines, sinaasappelen, perziken, peper, pruimen, mandarijnen, thee, tomaten, aspirine en andere types van medicijn, muntsmaakstof

Wat daarentegen aan te raden is, zijn de volgende producten:

Vruchten: bananen, grapefruit, kiwi’s, citroenen, mangoles, papaja's, peren, ananas, watermeloen. Groenten: spruiten, bonen, bieten, broccoli, kool, wortelen, bloemkool, sla, paddestoelen, uien, erwten, aardappels, spinazie, suikermaïs,

Opeenvolgend Onderzoek:

Dit dieet is gebaseerd op de theorie dat vele kinderen met ADD een voedselintolerantie hebben, en dat het elimineren van bepaalde supplementen het leren verbeterd en gedragsproblemen kan verminderen. Ondanks een paar positieve studies, steunen de meeste gecontroleerde studies deze hypothese niet. Helaas bleek slechts een zeer beperkte subgroep van de ADHD populatie (minder dan 5 %) hierop gunstig te reageren, en dan nog voornamelijk die kinderen met een voorgeschiedenis van allergische voedingsreacties. Men kan dus stellen dat wetenschappelijke onderbouwing voor de werkzaamheid van dit dieet niet is geleverd. Anderzijds lijkt het in een klein deel van de gevallen wel effectief.

ADD bij vrouwen

2007-09-29T11:26:00.000-07:00

ADD bij vrouwen:

Over het algemeen zijn meisjes met ADD minder hyperactieve dan jongens. Jongens met AD(H)D zijn vaker hyperactief en externaliserend, terwijl meisje eerder schuw en teruggetrokken gedrag laten zijn. Hierdoor wordt de stoornis bij meisjes vaker niet opgemerkt, onderkend of gediagnosticeerd. Vaak komt het voor dat een moeder, waarbij bij één van haar kinderen AD(H)D is vastgesteld, de symptomen bij haarzelf begint te ontdekken.

Bij ADHD bij meisjes, komt vaker het ‘onoplettende subtype’ voor, dat vaak ADD wordt genoemd. ADD is een minder zichtbare vorm van ADHD aangezien de hyperactiviteit component ontbreekt. Soms is het zo dat bij vrouwen met ADD de situatie onhoudbaar wordt: hun financiën zijn een chaos; de administratie is slecht beheerd; zij kunnen niet voldoen aan de eisen die op hun werk worden gesteld en dagelijkse taken in het gezin willen maar niet lukken.
Meisjes ontwikkelen echter vaker compensatiestrategieën voor hun ADD. Door hoge eisen aan zichzelf te stellen en er perfectionistisch op toe te zien dat ze hun doelen halen, dwingen ze zichzelf geen onvolledig of slordig werk af te leveren. Aangezien dit wel grote psychische inspanning vraagt kan het resulteren in een gevoel van overmatige bezorgdheid, aan laag zelfrespect, en het gevoel van schaamte en onderprestatie.

Uit diverse studies komt naar voren dat eetstoornissen, alcoholmisbruik en chronische vermoeidheid bij vrouwen met ADD veelvuldig voorkomen. Vergeleken bij vrouwen zonder ADD, zullen vrouwen bij wie op volwassen leeftijd ADD wordt vastgesteld vaker kenmerken hebben van depressiviteit, ze zijn vaker neerslachtig, hebben een verminderd gevoel controle, een hebben een lagere zelfwaarde.

De vrouwen waarbij ADD niet wordt gediagnosticeerd ontwikkelen vaak ‘aangeleerde hulpeloosheid’. Dit ontstaat door terugkerende negatieve situaties, waarin geen uitweg wordt gezien. Zij zijn van mening dat de moeilijkheden die ze tegenkomen aan henzelf liggen, en dat hierin geen verandering mogelijk is. Men kan gemakkelijk begrijpen dat dit resulteert in een gedemoraliseerd gevoel en een lagere zelfwaarde. Sommige vrouwen die hiermee te kampen hebben ontwikkelen pleinvrees. Uit angst vermijden ze alle omstandigheden waarin hun functioneren, kan worden geëvalueerd of worden beoordeeld. Deze symptomen kunnen lijken op die van een posttraumatische stress stoornis (PTSD).

Een juiste diagnose kan daarom van essentieel belang zijn. Vaak zal de diagnose van ADD dan welhaast een opluchting zijn. Hun negatieve ervaringen zijn niet langer enkel aan henzelf verwijtbaar. Het feit dat ADD een te behandelen stoornis is, kan nieuw perspectief bieden. Die kennis alleen al kan voor veel vrouwen zeer waardevol blijken.

Overig:

Op youtube staat een korte engelstalige reportage over vrouwen die op latere leeftijd ontdekten dat ze ADHD hadden. ADD is een een subtype van ADHD. Het wordt binnen de diagnose ADHD gespecificeerd als 'het overwegend onoplettende subtype'.

ADD en Voeding: Thee als ADD middel?

2007-09-28T11:49:00.000-07:00

Thee als ADD Middel?

Thee, zowat 5 millennia geleden ontdekt in China, is na water, de meest gebruikte drank op onze planeet. Maar dat thee als middel voor concentratieverbetering bij ADD zou kunnen dienen, wordt nog niet vaak gehoord. Een aantal studies hebben uitgewezen dat thee een goed middel is tegen hartaanvallen, beroertes, diabetes, en misschien zelfs sommige vormen van kanker. Maar thee als ADD middel?

Sinds enige tijd klinken er geluiden dat thee de concentratie zou stimuleren. ‘Duizenden jaren oude bronnen bevestigen dat het drinken van thee maakt dat mensen zich ontspannen voelen’, zeggen John Foxe, professor in de neurologie aan de Universiteit van New York. ‘Maar het schijnt ook om tot hen meer alert te maken.’

Het grootste deel van het onderzoek naar thee tot zich tot noch toe geconcentreerd op de antioxidanten het bevat: favanolen, flavonolen, flavonen, anthocyanen en isoflavonen. ‘Wij weten dat hoe meer thee iemand drinkt, des te sterker de cardiovasculaire bescherming is’, zegt Lenore Arab, onderzoeker bij de University of California-Los Angeles David Geffen School of Medicine. Door schade aan het DNA te remmen, menen sommige onderzoekers, kunnen de antioxidanten een tumorgroei vertragen.

Thee en concentratie:
Nu vermoeden de neurologen dat bepaalde componenten in de bladeren van de Camellia Sinensis (de theeplant) ook een gunstig effect kunnen hebben op de hersenen. Volgens het onderzoek van Foxe, veroorzaakt het aminozuur theanine, die in groene-, zwart-, en oolong theeën wordt gevonden, een concentratieverbetering de hersenen wanneer zij complexe taken uitvoeren. Dit zou een stimulerend effect op de concentratie bewerkstelligen. Zijn onderzoek, gefinancierd door Unilever, laat zien dat theanine in combinatie met cafeïne de prestaties meer verbeteren dan één van beiden afzonderlijken.

De bevindingen, die in september op een conferentie over thee en volksgezondheid worden gepresenteerd, maken het wenselijk dat er specifieke studies naar het effect ervan bij ADDers gedaan moet worden, denkt Foxe. Andere hersenenstudies onderzoeken ondertussen het effect van thee op Parkinson en Alzheimer.

Drink tips:

Laat thee 3 tot 5 min trekken (dan worden alle werkzame stoffen opgenomen)
Drink je thee zo vers mogelijk, thee uit automaten of uit flesjes bevat minder flavonoïde dan verse.
Drink ongeveer drie keer per dag een bak thee
Thee kan de opname van ijzer uit fruit en groenten verhinderen. Het toevoegen van citroen of melk of het drinken van thee tussen maaltijden in kan dit effect tegengaan.

Voor dit artikel is gebruik gemaakt van Are You Easily Distracted? Try Some Tea. Door Matthew Shulman Posted September 27, 2007

10 Voordelen van het hebben van ADD

2007-09-27T16:06:00.000-07:00

10 Voordelen van het hebben van ADD

Er is een gemeenschappelijke misvatting in de wereld dat ADD iets ongezonds of slechts is. Terwijl de ADD zeker tegen sommige knelpunten zal aanlopen, heeft het hebben van ADD ook sommige voordelen. Het volgende is een lijst van kenmerken door Jennifer Koretsky, als professionele coach werkt met mensen met ADD.

1. Medeleven
De mensen met ADD hebben een enorme kracht zich met mensen te verbinden. Maar het gaat een stap verder dan dat. Zij hebben doorgaans ook een grote capaciteit tot empathie met anderen, en om vele verschillende perspectieven te zien.

2. Creativiteit
ADDers zijn veelal ontzettend creatief! Schrijvers, schilders, musici, filmmakers, ontwerpers, de artistieke talenten zijn overvloedig. Sommige veronderstellen dat de componisten Mozart en Beethoven ADD hebben gehad.

3. Drive
Wanneer een ADDer een bepaalde opdracht, taak of activiteit saai vindt, kan het doen ervan een marteling lijken. Maar geef een ADDer een interessant project en mits de noodzakelijke hulpmiddelen er zijn, is er geen tegenhouden aan!

4. Probleemoplossend
ADDers zijn vaak goed in het oplossen van problemen en raadsels. Wanneer een interessant op te lossen probleem eenmaal heeft postgevat, dan gaan ADDers vaak door tot de oplossing is gevonden!

5. Hyperfocus
Hyperfocus is iets wat een ADDer in zijn voordeel kan gebruiken. Wanneer dit onder controle wordt gehouden en geleid wordt naar productieve taken, het verwezenlijken van doelstellingen of dromen, kan het ongelooflijke activa zijn die iets goed gedaan te krijgen!

6. Humoristisch
De meeste ADDers houden van lachen, en velen hebben ook een enrom gevoel voor humor!

7. Veerkracht
Het moet natuurlijk niet worden ontkent dat naast de voordelen van ADD er ook uitdagingen zijn. Maar ADDers hebben een ongelooflijke capaciteit om na een uitdaging de draad weer op te pakken.

8. Intuïtie
ADDers hebben een scherpe intuïtie. Ze hebben een hoog niveau van waarneming, of een groot inzicht zijn in de medemes. Wat ook de reden is, is het een zeer nuttige gift!

9. Vindingrijk
ADDers zijn prachtige ideeëngenerators. Doordat ze gewoonlijk niet door details worden gehinderd kunnen ze soms bliksemsnel met vernieuwende ideeën op de proppen komen! ADDers zijn vaak echte brainstormers!

10. Dat "Speciale iets"
Vele ADDers zijn van mening dat zij een unieke manier hebben om de wereld vanuit een perspectief te bekijken dat anderen niet begrijpen. Tot de ADDer andere mensen met ADD ontmoet! U zou kunnen zeggen dat deze op de eigen ‘golflengte’ zijn!

Bron: gebasseerd op een artikel van Jennifer Koretsky © 2001-2003; professioneel coach http://www.addmanagement.com/

ADD en Werk: het maken van een goede carrièrekeus!

2007-09-27T14:58:00.000-07:00

ADD en het maken van een goede carrièrekeus!

Mensen moeten bepaalde generalisaties maken om ideeën mee te delen. Wanneer wij van volwassenen met ADD beeld willen vormen, dan maken we een lijst van gemeenschappelijke symptomen behorend bij ADD. Eigenlijk doet de menselijke geest in de dagelijkse praktijk vaak datgene wat de DSM IV bijvoorbeeld doet om een probleem te definieren en af te bakenen. Wij schetsen een stereotypisch "profiel". Wanneer het er echter om gaat de carrièreopties van iemand met ADD te definieren, bestaat zo’n profieloverzichtje niet.

Niet alle volwassenen met ADD zijn creatief, hoewel dit wel vaak een kenmerk van ADD is. Ook zijn volwassenen met ADD niet altijd goede ondernemers. Het is daarom moeilijk om een goede carrièrekeus voor een persoon met ADD te veralgemenen.

Belangrijk is om met de kwaliteiten van een individu te beginnen, en rekening te houden met de knelpunten! Wat kan ADD-ers helpen bij het kiezen van geschikt werk? Hoe kan de waarschijnlijkheid van succes gemaximaliseerd worder, terwijl de mogelijkheid van mislukking geminimaliseerd wordt? Dit kan niet door snelle, eenvoudige en stereotypische generalisaties.

Om de sterken kanten te vinden, kunnen echter wel de volgende belagrijke vragen worden gestelt:

Waar liggen je passies?
Wat zijn nochtans de aspecten waarin je het meest succesvol bent geweest?
Welke specifieke persoonlijkheidsfactoren maken dat je het leven gemakkelijker ervaart?
Wat zijn aspecten die je van nature gemakkelijk afgaan?
Wat zijn je primaire waarden die moeten meegewogen om je jezelf te voelen?
Wat zijn de geschiktheidsaspecten die succes maximaliseren?
Wat is je energiepatroon gedurende de dag, week, maand?
Wat zijn je dromen en hoe kunnen zij betrekking op het werk?
Wat zijn banen die je altijd hebben getrokken en welke aspecten komen hierin overeen?
Hoe realistisch zijn je opties in termen van het huidige baanaanbod?
Hoeveel weet je over de mogelijke opties?
Kunnen verschillende opties gedurende een bepaalde periode worden getest?
Welke specifieke uitdagingen heb je nodig?
Tegen welke knelpunten zie je op?
Hoe denk je dat deze knelpunten je werk zouden kunnen beïnvloeden?
Kunnen deze knelpunten door middel van bepaalde strategieën en acties worden overwonnen, verminderd of uitgesloten?
Op welke steun kan aanspraak gemaakt worden om succes op lange termijn te verzekeren?

Door het verzamelen van deze relevante gegevens (die meer tijd vergen dan een éénsluidend antwoord op een specifieke vraag) ontwikkel je een duidelijk kader om als ADDer een weloverwogen keuze te maken. Hoewel het geen recept biedt voor de ideale baan, geeft het wel belangrijke informatie om mee te rekenen. Zoals bij vele moeilijke besluiten, kan het inschakelen van iemand met specifieke kennis van ADD steun verlenen bij deze "reis". Wat zijn de beste carrières voor een volwassene met ADHD? Misschien is een betere vraag: wat is de beste carrièrekeus voor een uniek individu met een aantal gemeenschappelijke ADD kenmerken?

Gebasseerd op een artikel van Wilma R. Fellman, schrijfster van het boek: Finding a Career That Works for You: A Step-by-Step Guide to Choosing a Career, 2nd edition (May 2007)

Oorzaken van AD(H)D, Attention Deficit Disorder

2007-09-27T02:23:00.000-07:00

Universiteit van Queensland toont aan dat ADHD een hersenaandoening is.

De neuroloog, Dr. Ross Cunnington, stelt dat er een biologisch verschil bestaat bij jongens met AD(H)D ten opzichte van kinderen die deze aandoening niet hebben. ADHD beïnvloedt het functioneren van ongeveer 3 tot 5 % van de kinderen, vertelt Dr. Cunnington. Daarmee is AD(H)D de meest voorkomende neurologische ontwikkelingsstoornis bij kinderen. Het veroorzaakt significante vertraging in de onderwijsprestaties en op de sociale ontwikkeling.

In een studie bij jongens tussen de acht en twaalf, gebruikten Dr. Cunnington en een team van wetenschappers van de Universiteit van Queensland en een onderzoekscentrum in Victoria, MRI-scans om de hersenenactiviteit van elk van de jongens in kaart te brengen terwijl zij mentale inspanning moesten verrichten. De studie concentreerde op een gebied van de hersenen dat actief wordt wanneer iets een persoon afleidt van het uitvoeren van een bepaalde taak.

'Wij bekijken de interactie die tussen verschillende hersengebieden optreedt', vertelt Dr. Cunnington. Deze interactie is essentieel om zich te kunnen blijven concentreren en de aandacht vast te kunnen houden bij een bepaalde taak. Uit de studie werd duidelijk dat kinderen met ADHD minder hesenactiviteit vertonen bij het uitvoeren van aandacht-eisende taken.

De resultaten van Cunnington’s onderzoeksgroep zijn onder de naam "Right parietal dysfunction in children with attention deficit hyperactivity disorder, combined type: a functional MRI study" gepubliceerd in een recente uitgave van het vakblad Molecular Psychiatry.

Grootschalig Misbruik van ADD medicatie onder Amerikaanse Studenten

2007-09-27T01:51:00.000-07:00

De door Amerikaanse studenten journalistiek gerunde krant ‘The Orion’, maakt op 26 september 2007 melding van het gebruik van de medicinale stimulantia Ritalin en Adderall onder studenten. Adderall® CII is een farmaceutische stimulansamfetamine die wordt gebruikt om AD(H)D te behandelen en narcolepsy (slaapstoornis). Hier vindt u een vertaalde versie van het in het engels gepubliceerde artikel.

Een gevaarlijke nieuwe drugtendens heeft zich op universiteits campussen in de Verenigde Staten ontwikkeld. De "studiedrug" Adderall, een amfetamine, is een populair medicijn dat wordt gebruikt om ADHD/ADD en narcolepsy te behandelen, maar in korte tijd is dit de nieuwe universiteitsdrug bij uitstek geworden. ‘Studenten misbruiken dit medicijn om meer te kunnen drinken en langer wakker te kunnen blijven’ vertelt Nick Sierra, een tweedejaarsstudent. Toen hij op de campus leefde, kende Sierra studenten die Adderall gebruikten om tot diep in de nacht door te studeren voor examens of om papers te schrijven, vertelt hij. De drug is nog populairder tijdens examenperiodes wanneer sommige studenten de hele nacht doorgaan om op het laatste moment nog voldoende te leren. Sierra heeft Adderall zelf jarenlang gebruikt op voorschrift van een arts, maar hij beseft hoe gevaarlijk dit medicijn kan zijn voor studenten die het op eigen initiatief gebruiken.

Shauna Quinn, programmamanager bij de Campus Alcohol and Drug Education Center, heeft gemerkt dat in de laatste drie jaar het misbruik van Adderall is gestegen. "Het is een stimulantia, en studenten gebruiken het om meer en langer te kunnen feesten" vertelt ze. Bij feesten, wordt Adderall gebruikt om mensen nuchter te houden ondanks het vele drinken en om hen tot in de vroege uurtjes wakker te houden, vermeld bovengenoemde Quinn. Met betrekking tot het studentengebruik, misbruiken zij het medicijn door tot de laatste minuut het studeren voor examens uit te stellen. Vervolgens gebruiken ze Adderall om hen te helpen wakker te blijven.
Quinn waarschuwt de studenten dat alhoewel Adderrall wettelijk voorgeschreven mag worden, het een medicijn is dat sommige negatieve en schadelijke bijwerkingen kan hebben. Adderall kan verslaving, verhoogde agitatie, gewichtsverlies, impotentie, moeheid en depressie veroorzaken. Naast de merkbare bijwerkingen van de pil, kan het gebruik Adderall uitnodigen tot het gebruik van andere drugs, zoals amfetamines en cocaïne.

Één van de grootste zorgen betreffende Adderall is het feit dat het ontzettend gemakkelijk verkrijgbaar is, stelt Roland Lamarine, een professor in de gezondheid. De "studenten die aan de universiteit studeren en het middel krijgen voorgeschreven geven het aan hun vrienden". Lamarine denkt dat het middel voor sommige mensen zeer nuttig kan zijn maar gelooft dat
AD(H)D overgediagnosticeerd wordt in Amerika. In 1997 werd 10 ton Ritalin geproduceerd waarvan 90 % voor de Amerikaanse markt bestemd was, vertelt hij. Geen van de andere landen heeft een dergelijk hoog aantal kinderen en studenten met AD(H)D.

Het Verschil tussen ADHD en ADD

2007-09-26T13:03:00.000-07:00

Attention Deficit Hyperactivity Disorder werd erkend als een psychiatrische stoornis in de vierde editie van het Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, (kortweg DSM-IV), in 1987. De DSM IV is een Amerikaans handboek voor diagnose van psychische aandoeningen dat in de meeste landen als standaard in de psychiatrische diagnostiek dient. Ondertussen heeft ADHD heel wat media aandacht gekregen. De nadruk lag daarbij op jongens die met hyperactiviteit worstelen. De hyperactiviteit maakt ADHD herkenbaarder en is als het kenmerk bij uitstek voor de stoornis te boek komen te staan.

Drie typen categorieën voor ADHD:

In de DSM-IV worden de criteria beschreven van de symptomen waaraan moet worden voldaan om van ADHD te spreken. Er zijn daarbij drie categorieën mogelijk waarbij er combinaties van de kenmerken gemaakt worden. Afhankelijk van de dominantie van bepaalde symptomen onderscheidt men:

het overwegend onoplettende type, ook wel ADD genoemd. In dit type ontbreekt de H van hyperactiviteit.
het overwegend hyperactief-impulsieve type, die slechts zelden voorkomt.
het gecombineerde type. Het gecombineerde type kenmerkt zich door zowel concentratieproblemen, hyperactiviteit als impulsiviteit.

De terminologie kan wat verwarrend werken, maar de deskundigen bekijken ADHD samenvattend als een aandachtsstoornis, waarbij sommige mensen een hyperactieve component kunnen hebben. Aldus, zou het moeten worden gezien als stoornis die invloed heeft op de concentratie, zelf-controle, en het uitvoerende functioneren.

Overeenkomsten:
ADD en ADHD zijn allebei aandachtsstoornissen. Beiden verenigen kenmerken zoals, snel afgeleid zijn, vergeetachtigheid, desorganisatie, moeite hebben informatie te verwerken en een lage zelfwaardering. In beide gevallen kunnen er problemen bestaan bij het voltooien van schoolwerk en het voltooien van taken. Ook beïnvloedt de stoornis in beide gevallen de capaciteit van een individu om zijn spullen te bewaren en zich te houden op de tijd.

Verschillen:
Desalniettemin, zijn er tevens belangrijke verschillen tussen ADD en ADHD:

Terwijl ADHD vaak in peuter of basisschool leeftijd wordt gediagnosticeerd wordt, wordt ADD vaak niet gediagnosticeerd voordat iemand op de middelbare school of in het hoger onderwijs komt. ADHD kan gedragsproblemen veroorzaken die gemakkelijker zijn om te diagnosticeren. Bijvoorbeeld het op storende wijze aanwezig zijn in een klas en het hebben van gedragsproblemen, is doorgaans sneller merkbaar.
Mensen met ADD hebben vooral moeite bij het concentratie of moeite hun leven georganiseerd te houden. Zij worden vaak gezien als ongemotiveerd, onderpresteren, verlegen of zelfs lui. De stoornis manifesteert zich vaak later, aangezien in opeenvolgende ontwikkelingsfases steeds meer gevraagd wordt van de zelfredzaamheid en eigen verantwoordelijkheid van de ADDer.
De ADHD-er kan constant druk zijn. Iemand wie hyperactief is kan eindeloos praten of constant merkbaar aanwezig zijn. De onoplettendheid van de ADD-er is niet altijd constant. Iemand met ADD kan zich op bepaalde taken concentreren die zijn/haar interesse hebben. Tijdens activiteiten die zijn minder plezierig vinden, zal het hen veel meer moeite kosten hun aandacht hierbij te houden. Hoewel dit vaak als gebrek aan motivatie of luiheid wordt gezien, is het dat niet.
ADHD-ers zijn vaak energiek en extravert. Zij kunnen zich vaak in eerste instantie snel geliefd maken, maar hebben meer moeite deze emotionele bindingen of vriendschappen te handhaven. Voor mensen met ADD is het moeilijker om in eerste instantie vrienden te maken, maar kunnen beter vriendschappen handhaven. De mensen met zowel ADHD en ADD kunnen moeite hebben om hun aandacht bij gesprekken te houden en missen daarom vaak details.
Mensen met ADHD, hebben een hoog activiteitsniveau en worden vaak beschreven als snel prikkelbaar en hyperactief. Mensen met ADD daarentegen, hebben vaak een laag activiteitniveau en zij kunnen traag en lethargisch worden gevonden. ADD-ers zijn vaak aan het dagdromen.

Attention Deficit Disorder (ADD) bij volwassenen

2007-09-26T12:59:00.000-07:00

ADD bij Volwassenen:

Tot voor kort ging men er vanuit dat ADHD een rijpingsstoornis is waar kinderen in hun puberteit of adolescentie periode overheen zouden groeien. Er zijn echter verschillende studies bij volwassenen gedaan waarin bewezen werd, dat ADHD in de volwassenheid kan blijven bestaan. Deze studies laten dat bij 50 tot 65 % van de kinderen met ADHD ook op volwassen leeftijd deze stoornis nog aanwezig is.

Deze volwassenen vergeten vaak werkdetails en raken dingen kwijt. Het beheer van huishoudenzaken is een moeilijke opgave en het opvoeden van hun kind lastig; de werk gewoonten zijn vaker inefficiënt waardoor ze minder productief zijn dan hun collega's. Volwassenen met ADD hebben moeite met het nakomen van afspraken.

Het gedesorganiseerde denken dat kenmerkend is voor ADD schijnt sterk op de voorgrond te treden in de volwassenheid. Dit zal te maken hebben met het feit dat in toenemende mate eigen verantwoordelijkheid voor het goed regelen van zaken wordt verwacht. De psychische druk die de ADD-er hierbij kan ervaren verklaart de schommeling van emoties, geprikkeldheid, onzekerheid, en het verlies van zelfbeheersing dat vaker voorkomt. Overige veelvoorkomende problemen omvatten onveilig rijden, slechte financiële vaardigheden, en wisselende en problematische liefdeverhoudingen. Hierdoor komen bij volwassenen met ADD frequente baanveranderingen voor, problemen in de sociale omgang, en relatieproblemen. Echtscheidingspercentages zijn bij volwassenen met ADD erg hoog.

Symptomen van ADD bij volwassenen:

Maken vaak achteloze fouten wanneer ze (moeten) werken aan projecten of activiteiten die als oninteressant of moeilijk worden ervaren
Vinden het vaak moeilijk hun aandacht vast te houden tijdens werk
Vinden het vaak moeilijk zich langdurig op gesprekken te concentreren
Vinden het vaak moeilijk projecten af te maken waaraan ze al zijn begonnen
Vinden het vaak moeilijk hun leven te organiseren
Vermijden projecten vertragen die aanhoudende geestelijke inspanning vereisen
Zijn veelvuldig dingen kwijt
Worden door activiteit of lawaai vaak enorm afgeleid
Hebben vaak problemen hebben zich afspraken of verplichtingen te herinneren

Stellen van een Diagnose op Volwassen Leeftijd:

Om de diagnose van AD(H)D bij volwassene te stellen, vereist de DSM IV dat de symptomen zich voor het 7e levensjaar moeten hebben gemanifesteerd. Deze moeten in meer dan één van de leefgebieden voorkomen en een merkbare invloed op het functioneren hebben. Bovendien, moeten de symptomen vanaf de vroege kinderjaren aanwezig zijn en doorlopen tot de tijd van evaluatie (het moment waarop de diagnose wordt gestelt). Men kan de diagnose niet met terugwerkende kracht stellen. Men kan zich daarbij natuurlijk ook afvragen in hoeverre het zinvol is problemen uit de kindertijd toe te schrijven aan een stoornis die inmiddels niet meer actueel is.

Het kan moeilijk zijn om een nauwkeurige zicht op de symptomen van ADD over een hele levensgeschiedenis te verkrijgen. Deze kwestie werd in een studie behandeld en bleek minder problematisch dan gedacht. Men ontdekte dat er een hoge overeenkomst is tussen antwoorden op een ADHD- vragenlijst van patiënten en van hun het levenspartners; deze individuen brachten over het algemeen nauwkeurig verslag van vroegere symptomen uit. Daaruit werd duidelijk dat bij het documenteren van de levensgeschiedenis, degene die met de diagnose belast is, bij voorkeur alle beschikbare informatiebronnen zou moeten gebruiken; met name de ouders van de ADDer en de eventuele echtgenoot. Een goed zicht op de vroege geschiedenis is belangrijk om tot een goed gefundeerde diagnose te komen.

Attention Deficit Disorder (ADD) bij kinderen

2007-09-26T12:56:00.000-07:00

ADD bij Kinderen:

Veelvoorkomende symptomen van ADD problematiek bij kinderen zijn:

slaagt er vaak niet in om aandacht aan details te geven. ADD kinderen maken vaak achteloze fouten bij het maken van schoolwerk of het doen van andere activiteiten
heeft moeite de aandacht langdurig op een onderwerp vast te houden
lijkt vaak niet te luisteren wanneer hij/zij aangesproken wordt
volgt instructies vaak niet op en slaagt er niet in schoolwerk, karweien, of verplichtingen af te ronden.
heeft moeite met het organisten van taken en activiteiten en vermijdt vervelende taken die aanhoudende geestelijke inspanning vereisen
verliest vaak dingen die noodzakelijk zijn bij taken of activiteiten
wordt gemakkelijk afgeleid door prikkels van buitenaf
is vaak vergeetachtig en bovengemiddeld vaak afgeleid

U Kunt ook het boek bestellen:
Kinderen met aandachts- en werkhoudingsproblemen / druk 2
Kaat Timmerman

Attention Deficit Disorder (ADD) en Co-morbiditeit

2007-09-25T12:29:00.000-07:00

Co-morbiditeit

ADD is een ontwikkelingsstoornis, die maar in 30% van de gevallen helemaal op zichzelf staat, zonder bijkomende problematiek. Dat betekent dus dat iemand er meestal een ander probleem bij heeft. In 60% van de gevallen zelfs twee problemen. Deze bijkomende aandoeningen noemen we co-morbiditeit.

Agressiestoornissen
Frequent met ADHD geassocieerde stoornissen zijn stoornissen waarin agressief gedrag op de voorgrond staat, de zogenaamde agressiestoornissen. Dit zijn Oppositional Defiant Disorder (ODD) en Conduct Disorder (CD). ODD wordt vaak als een mildere variant van CD gezien. Geschat wordt dat 30 tot 50% van de kinderen met ADHD tevens CD heeft, terwijl tenminste 35% voldoet aan de criteria voor ODD.

Leerstoornissen
Naast agressiestoornissen komen leerstoornissen vaak voor bij mensen met ADHD. De schattingen over de co-morbiditeit tussen ADHD en leerstoornissen variëren van 10% tot 92%. Het is niet duidelijk waarom ADHD en leerstoornissen zo vaak samen optreden en of leerstoornissen al dan niet het gevolg zijn van ADHD.

Angststoornissen & Stemmingsstoornissen
Andere stoornissen die vaak samengaan met AD/HD zijn angststoornissen en stemmingsstoornissen. Schattingen van de overlap tussen AD/HD en stemmingsstoornissen variëren van 15% tot 75%. Ongeveer 25% van de kinderen met AD/HD heeft een comorbide angststoornis. In het wetenschappelijk onderzoek is steeds meer aandacht voor de associatie tussen AD/HD en internaliserende symptomatologie. Daarbij groeit het besef dat AD/HD niet alleen negatieve gevolgen heeft voor de omgeving, maar ook voor het kind zelf.

Ticstoornissen:
Een ticstoornis komt bij 10 tot 30% van de met ADHD gediagnosticeerde mensen voor.

Pervasieve Ontwikkelingsstoornissen:
Pervasieve Ontwikkelingsstoornissen komen bij 10 tot 20% van de met ADHD gediagnosticeerde mensen voor.

Middelenmisbruik:
Verslavingsproblematiek komt bij 27-46% van de volwassenen met ADD voor.

ADD: Zeven manieren om met impulsiviteit om te gaan

2007-09-23T02:34:00.000-07:00

Attention Deficit Disorder & Impulsiviteit:

Als u overdreven opgewekt of boos bent, wees er u van bewust dat u tijd nodig heeft iets te overdenken alvorens besluiten te nemen.
Alvorens u aan iets begint moet u eerst een doel bepalen. Als u niet weet waar u heen gaat, hoe kunt u daar dan komen?
Om impulsieve aankopen te vermijden, maak eerst een financieel plan. Dit zal ook tijd besparen omdat u weet wat u precies moet kopen.
In plaats van impulsief "ja" te zeggen op elk verzoek, leer om vriendelijk doch beslist ‘nee’ te zeggen. Als u niet onmiddellijk weet wat u vindt, zeg ‘laat me erover denken en kom er later even op terug’. Wacht een dag en geef dan uw antwoord. Nu kunt u een realistische afweging maken of u op het verzoek ingaat of niet.
Voor de impulsieve persoon die impulsieve aankopen doet:
a) Heb ik werkelijk dit nodig?
b) Zal ik het binnen de volgende maand regelmatig gebruiken?
c) Hoeveel soortgelijke spullen heb ik reeds thuis?
d) Zal de ‘kick’ van deze aankoop lang duren?
e) Kan ik me dit werkelijk veroorloven?
Alvorens een nieuw project te beginnen, werk een ‘plan van aanpak’ uit op papier. U zult snellere en betere besluiten nemen als u de voors en tegens inzichtelijk maakt. Dit vergt even tijd, maar bespaart uiteindelijk veelal meer tijd.
Als u een gat-in-uw-hand heeft, probeer dan een beperkte hoeveelheid geld mee te nemen wanneer u uitgaat. Als u iets ziet wat u wilt kopen, zult u zich tegen de tijd dat u naar huis moet om geld te halen waarschijnlijk realiseren dat u toch minder behoefte tot de aankoop dan u dacht.

Bron: ‘Eight Ways to Handle Impulsivity’ van Mary Jane Johnson

Gebruik middelen tegen ADHD sterk gestegen

2007-09-22T16:21:00.000-07:00

Gebruik middelen tegen ADHD sterk gestegen
Uitgegeven: 2 augustus 2007

RIJSWIJK - Het gebruik van geneesmiddelen tegen ADHD is de laatste jaren sterk gestegen. Ging in 2004 300.000 keer een dergelijk medicijn over de balie van de apotheek, dit jaar zal dat naar verwachting ongeveer 615.000 keer zijn.

Dat blijkt uit cijfers van de Stichting Farmaceutische Kengetallen. De stijging is mede een gevolg van nieuwe middelen die op de markt zijn verschenen. Op dit moment zijn er ruim 75.000 mensen in Nederland die een geneesmiddel tegen ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) gebruiken.
Een kwart van hen is 10 jaar of jonger en 44 procent bevindt zich in de leeftijdscategorie van 11 tot 20 jaar. Vijf op de zes gebruikers zijn jongens.

(c) ANP

Bron: http://www.nu.nl/

SPECTULAIRE TOENAME ADHD-MIDDELEN

Het gebruik van geneesmiddelen bij ADHD stijgt ook dit jaar flink. Mede onder impuls van de komst van nieuwe varianten steeg het gebruik in 2006 met maar liefst 30%. Deze trend blijkt zich in de eerste helft van 2007 onverminderd door te zetten.

Verdubbeling in 3 jaar
Aan personen met Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) kunnen twee verschillende geneesmiddelen worden voorgeschreven: methylfenidaat en atomoxetine. Methylfenidaat (Ritalin®) is het klassieke ADHD-middel dat sinds 1982 via de openbare apotheken wordt verstrekt. Sinds het tweede kwartaal van 2003 is ook methylfenidaat in een tabletvorm met gereguleerde afgifte verkrijgbaar (Concerta®). Tenslotte is in 2005 een geneesmiddel met een andere werkzame stof, atomoxetine (Strattera®) geïntroduceerd. Het gebruik van bovengenoemde middelen is de afgelopen periode fors gestegen. Ging er in 2004 300.000 keer een dergelijk middel over de apotheekbalie, als de huidig trend zich blijft voortzetten zal de teller aan het einde van dit jaar op ongeveer 615.000 verstrekkingen uitkomen. Op dit moment zijn er ruim 75.000 personen die ADHD-geneesmiddelen betrekken via de openbare apotheek. Een kwart van de gebruikers is 10 jaar of jonger; 44% bevindt zich in de leeftijdscategorie van 11 tot 20 jaar. Hierbij gaat het in veruit de meeste gevallen om jongens (84%).

Zelf betalen of zelf verzekerd
In het kader van het Geneesmiddelenvergoedingssysteem geldt dat gebruikers van de middelen Concerta® en Strattera® in beginsel een eigen bijdrage verschuldigd zijn. Bij het eerste middel bedraagt die gemiddeld 83% van de prijs, bij het tweede middel liefst 99%. Beide middelen komen voor in de top 3 van de bijbetalers in Nederland. Van de 23 miljoen euro die in 2006 door patiënten moest worden bijbetaald in de apotheek, kwam 7,6 miljoen euro voor rekening van Concerta® en 2,4 miljoen euro voor rekening van Strattera®. Of de eigen bijdrage daadwerkelijk voor rekening van de patiënt zelf komt, hangt in toenemende mate af van de gesloten aanvullende verzekering. Uit een monitor van de Nederlandse Zorgautoriteit blijkt dat 93% van de Nederlanders er in 2006 voor gekozen heeft om zich aanvullend te verzekeren. De uitgebreidere varianten van deze aanvullende polissen voorzien in een volledige of gedeeltelijke dekking van eigen bijdragen voor geneesmiddelen. Dat gebruikers van ADHD-bijbetaalmiddelen zich bij hun keuze voor een zorgverzekeraar hierdoor hebben laten leiden is waarschijnlijk. Sommige zorgverzekeraars blijken een veel groter aandeel aan deze voorschriften te hebben dan op grond van hun totale omzet in het eerste kwartaal 2007 zou worden verwacht, in sommige gevallen zelfs 4 tot 5 maal zo hoog. De zorgverzekeraars met een ziekenfondshistorie hebben waarschijnlijk veel van de gebruikers van deze middelen zien vertrekken, want het aandeel voorschriften met ADHD-bijbetalers is bij hun relatief laag, globaal zo’n 40 tot 50%.

Drukstoeristen opgelet
Gebruikers van ADHD-geneesmiddelen moeten overigens alert zijn dat men over een zogeheten “Schengenverklaring” beschikt als men de komende periode op vakantie gaat naar een Europees land dat tot de Schengenlanden behoort. In veel landen is het bezitten en gebruiken van opiaten streng verboden. Personen die geneesmiddelen gebruiken die onder de opiumwet vallen, zoals sterke pijnstillers, medicinale cannabis en middelen bij ADHD moeten over een verklaring beschikking – ondertekend door de arts en gewaarmerkt door de Inspectie voor de Gezondheidszorg - waarin staat dat de middelen voor eigen gebruik zijn. De verklaring is te verkrijgen via: Inspectie voor de Gezondheidszorg

Bron: Stichting Farmaceutische Kengetallen: 22 juli 2007, Pharmaceutisch Weekblad, Jaargang 142 Nr 29-30

Wat is ADD/ Attention Defecit Disorder?

2007-09-22T15:55:00.000-07:00

AD(H)D, een afkorting van ‘Attention Deficit (Hyperactivity) Disorder’, wordt gekenmerkt door een drietal kernsymptomen:

concentratiestoornissen (of wel problemen met het vasthouden van de aandacht)
impulsiviteit (ofwel problemen met impulsbeheersing- of remming)
hyperactiviteit (ofwel over beweeglijkheid en moeite met stil zitten)

Mensen met ADHD hebben, meer dan anderen, moeite met het richten van hun concentratie. Bij 3 tot 5% van de kinderen komt deze stoornis voor. De hyperactiviteit staat bij kinderen duidelijker op de voorgrond, in vergelijking tot volwassenen. Ook zijn er mensen, die niet hyperactief zijn. Dit werd in eerdere versies van de DSM IV het ADD type genoemd. Dit Blog is gericht op ADD problematiek, welke in de DSM IV tegenwoordig het ‘overwegend onoplettend type’ wordt genoemd. Hier enkele feiten over AD(H)D:

ADHD bij volwassenen is slechts onlangs erkend als officiële diagnose.
ADHD heeft een sterke erfelijke component en wordt in de kinderjaren vaker onderkend bij jongens. Dit vanwege de hyperactiviteit-component. Meisjes hebben vaker ‘het overwegend onoplettende’ subtype: ADD. Bij volwassen daarentegen komt ADD evenveel onder vrouwen als onder mannen voor.
Een diagnose van ADD wordt gemaakt op basis van de klinische geschiedenis, de aanwezige symptomen en de persoonlijke- en familiegeschiedenis.
Het gebruik van medicatie (voornamelijk methylfenidaat) blijkt vooral effectief in combinatie met therapie, het vergroten van inzicht in de stoornis en coaching.

DSM IV Criteria voor ADD

Drie typen categorieën voor ADHD:
In de DSM-IV worden de criteria beschreven van de symptomen waaraan moet worden voldaan om van ADHD te spreken. Er zijn daarbij drie categorieën mogelijk waarbij er combinaties van de kenmerken gemaakt worden. Afhankelijk van de dominantie van bepaalde symptomen onderscheidt men:

het overwegend onoplettende type, ook wel ADD genoemd. In dit type ontbreekt de H van hyperactiviteit.
het overwegend hyperactief-impulsieve type, die slechts zelden voorkomt.
het gecombineerde type. Het gecombineerde type kenmerkt zich door zowel concentratieproblemen, hyperactiviteit als impulsiviteit.

De terminologie kan wat verwarrend werken, maar de deskundigen bekijken ADHD samenvattend als een aandachtsstoornis, waarbij sommige mensen een hyperactieve component kunnen hebben. Aldus, zou het moeten worden gezien als stoornis die invloed heeft op de concentratie, zelf-controle, en het uitvoerende functioneren.

Kenmerken van ADD
Studies laten zien dat er voortdurend sprake is desorganisatie, onoplettendheid, en impulsiviteit. Deze kenmerken typeren de ADD-er door het leven heen. ADD beïnvloedt bepaalde capaciteiten:

snel afgeleid zijn door irrelevante dingen en geluiden;
moeite hebben met plannen en organiseren;
problemen hebben met taken afmaken en deadlines halen;
falen in het concentreren op details en hierdoor slordige fouten maken;
zelden instructies nauwkeurig en compleet opvolgen;
verliezen of vergeten van dingen als sleutels, portemonnee, reisdocumenten en spullen die nodig zijn om een taak uit te voeren.
Korte termijn geheugen
Omgaan met emoties

Voorwaarde: zes (of meer) van de volgende symptomen van aandachtstekort zijn gedurende ten minste 6 maanden aanwezig geweest in een mate die niet past bij het ontwikkelingsniveau.

Slaagt er niet in voldoende aandacht te geven aan details of maakt achteloos fouten in schoolwerk, werk of andere activiteiten.
Heeft vaak moeite de aandacht bij taken of spel te houden.
Lijkt vaak niet te luisteren als zij direct aangesproken wordt.
Volgt vaak aanwijzingen niet op en slaagt er vaak niet in schoolwerk, karweitjes af te maken of verplichtingen op het werk na te komen.
Heeft vaak moeite met het organiseren van taken en activiteiten.
Vermijdt vaak, heeft een afkeer van of is onwillig zich bezig te houden met taken die een langdurige geestelijke inspanning vereisen (zoals school- of huiswerk)
Raakt vaak dingen kwijt die nodig zijn voor taken en bezigheden (bijvoorbeeld speelgoed, huiswerk, potloden, boeken of gereedschap)
Wordt vaak gemakkelijk afgeleid door uitwendige prikkels.
Is vaak vergeetachtig bij dagelijkse bezigheden

Deze kenmerken moeten méér dan gemiddeld voorkomen, al langere tijd bestaan en niet veroorzaakt worden door andere (psychiatrische) stoornissen.

Geschiedenis van Attention Deficit Disorder (ADD)

2007-09-22T15:23:00.001-07:00

Geschiedenis van Attention Deficit Disorder (ADD):

ADHD werd voor het eerst beschreven door Dr. Heinrich Hoffman in 1845. Deze arts die boeken over geneeskunde en psychiatrie schreef, was ook een dichter die vond dat er geen geschikte materialen waren om aan zijn 3-jaar-oude zoon voor te lezen. Dr. Hoffman besloot toen zelf een kinderboek te schrijven. Het resultaat was een boek van gedichten, volledig met illustraties, over kinderen en hun kenmerken. Het verhaal 'Struwwelpeter' (in het Nederlands vertaald onder de titel Piet de Smeerpoets) bleek een behoorlijk accurate beschrijving van een kleine jongen met ADHD.
Toch was het pas in1902 dat George F. Still een reeks lezingen waarin hij een groep impulsieve kinderen met significante gedragsproblemen beschreef, die door een genetische dysfunctie werd veroorzaakt. Sindsdien zijn verscheidene duizenden wetenschappelijke artikelen over ADHD gepubliceerd en is onderzoek gedaan naar de aard, oorzaken, en behandelingen ervan.

In 1930, werd ADD nog 'minimal brain damage' genoemd. Men nam aan dat de oorzaak van ADD gelegen was in een geboortetrauma of laag geboortegewicht. In 1960, werd de naam veranderd in "minimale hersenendysfunctie." In 1968, werd het 'hyperkinetische reactie van kinderjaren' genoemd. In 1980, werd de naam veranderd naar ADD waarbij onderscheid werd gemaakt of deze mét of zónder hyperactiviteit voorkwam. In 1987 tenslotte, werd de naam ADHD geïntroduceerd.
Zoals ADD geen nieuwe uitvinding is, is het gebruik van medicatie hiervoor ook niet nieuw. De amfetamine Methylfenidaat werd voor het eerst gebruikt in 1937, en is sinds 1955 op de farmaceutische markt verkrijgbaar.

Heb ik ADD? Diagnose en Onderzoek.

2007-09-22T14:42:00.000-07:00

De Diagnose Attention Deficit Disorder (ADD)

Er is geen eenvoudige test om te tonen of iemand ADD of ADHD heeft. De huisarts is veelal de eerste waartoe men zich kan wenden. Deze zal een eerste afweging maken en vervolgens doorverwijzen naar een specialist. Een diagnose van ADD/ADHD is gebaseerd op vragenlijsten die door de onderozchte, evenals door andere betrokkenen (ouders, leraren of echtgenoten) worden ingevuld. Ook worden persoonlijke gesprekken met voornoemde personen gevoerd. Een diagnose kan door een arts, een psycholoog of een psychiater worden gesteld. In het geval van een kind, zullen de besprekingen met de ouders betreffende gedrag op school en thuis worden gehouden. Wanneer er een noodzaak tot medicijngebruik bestaat, dan is alleen een psychiater bevoegd deze medicatie voor te schrijven.

Werken met ADD: Interne- en externe afleiding/ stoorzenders

2007-09-22T14:21:00.000-07:00

Stoorzenders op het werk kunnen zowel ‘intern’ als ‘extern’ zijn. Dat wil zeggen dat het mogelijk is dat iemand door de eigen onophoudelijke stroom van gedachten (intern) problemen ondervindt. Externe afleiding daarentegen wordt veroorzaakt door arbeidsomstandigheden die het functioneren van een persoon met ADD bemoeilijken. Een aantal ideeën om het hoofd te bieden aan externe afleiding zijn:

vraag om flexibele werktijden. Hierdoor hoeft men op het werk vaak minder tijd aan andere activiteiten te besteden.

vraag om toestemming om een deel van de tijd thuis te werken.
Zorg dat u vanachter uw bureau geen zicht heb op plekken waar veel afleidende activiteit plaatsvindt

vraag of u een privé bureau of kantoor mag gebruiken.

De interne afleiding kan nog taaier zijn om te vermijden, maar handvatten kunnen zijn:

schrijf uw opdringerige ideeën neer zodat u hier later aandacht aan kunt besteden en nu naar uw taak kunt teruggaan.

gebruik een wekker of computersignaal wat u met regelmatige intervallen erop wijst met uw taak bezig te zijn

werk met kortere intervallen. Besteed enige tijd aan iets wat u moet doen en kies een nieuwe taak wanneer u uw aandacht niet langer kunt vasthouden. Deze techniek werkt het best bij taken die u het saai vindt.

Werken met ADD

2007-09-22T14:18:00.001-07:00

ADD en de Ideale Baan
'Wat is de beste baan voor iemand met ADD?', is een vraag die zich niet laat beantwoorden. Sommigen zijn van mening dat de ondernemersactiviteiten, die een maximum hoeveelheid aan vrijheid toestaan, voor mensen met ADD best zijn. Anderen zullen echter uitdagenede en spannende banen adviseren, zoals brandweerman, reddingsmedewerker. Statistisch gezien is er een grote groep volwassenen met ADD in hun werk. De volwassenen met ADD positieve functioneren in een reusachtige hoeveelheid van carrières. Een betere vraag is dan ook welke factoren belangrijk zijn bij het kiezen van een baan.

De waarheid is dat bijna elke baan elementen bevat die voor iemand met ADD zeer goed zijn, evenals elementen die rampzalig zouden kunnen zijn. Uiteindelijk is het belangrijk om een baan te vinden bij u past. Daarbij zijn verschillende factoren belangrijk, zoals: persoonlijke interessen, persoonlijkheidstype, kwaliteiten, zwakke kanten, intelligentie en opleidingsniveau.

Valkuilen voor de ADDer op het werk:
Wanneer u weet wat u wilt worden, een baan heeft waar u mee tevreden bent of de risico’s op falen wilt minimaliseren of vermijden dan is het raadzaam om inzicht te hebben in typische valkuilen in de combinatie tussen werk en ADD. Soms kunt je pas door ervaring in een baan of binnen een organisatie genoeg over uw eigen patronen hebben geleerd om de beste keus te maken. Enige zaken waarop men kan letten zijn:

Interne- of externe afleiding/ stoorzenders

Behandeling van ADD (Attention Deficit Disorder)

2007-09-22T13:18:00.000-07:00

Klinisch is aangetoond dat de meest efficiënte behandeling van ADD een combinatie is van medicijngebruik (indien noodzakelijk) en leefstijlverandering. Therapie of coaching kan belangrijk zijn om vaardigheden te oefenen om met het gedrag om te gaan.

Educatie:
Het opleiden van het kind of volwassene en eventueel zijn of haar familie, schoolpersoneel, echtgeno(o)t(e) over ADD is vaak wenselijk. Iedereen die nauw betrokken is bij de ADDer zou de biochemische aard van het probleem, en het concept 'onbekwaam' tegenover 'onwillig' moeten begrijpen. Dit kan bevorderen dat hij/zij op lange termijn steun, begrip, en aanmoediging kan verstrekken. De meeste individuen met AD(H)D hebben dit nodig om hun levensmijlpalen met succes bereiken. Eventuele consequenties als depressie, overmatige bezorgdheid, sociale problemen en een verminderd zelfrespect, die ADD vaak tot gevolg heeft, kunnen hierdoor worden teruggedrongen.

Medicijnen:
Het medicijn dat vaak wordt gebruikt om de hersenenactiviteit te normaliseren is alleen op voorschrift van een psychiater te verkrijgen. Ritalin (waarvan het werkzame bestanddeel Methylfenidaat is) blijkt voor de meeste mensen met ADHD het meest effectief, alhoewel er verschillende medicijnen in omloop zijn. Medicicatie kan het dagelijks dagelijks functioneren met ADD verbeteren. Vaak verminderen medicatie het niveau van spanning en het kan helpen om sociaal beter te slagen. Vele tieners en volwassenen kunnen door medicatie succesvol functioneren in een werksituatie, in hun sociale verhoudingen en/of in hun thuissituatie.

Gedragstherapie:
Gedragstherapie en de cognitieve therapie zijn vaak nuttig. Enerzijds is deze erop gericht inzicht te vergroten in de eigen valkuilen en uitdagingen, anderzijds is het soms nodig aandacht te hebben voor de emotionele gevolgen van ADD. Vele volwassenen profiteren ook van werken met een ADD coach. Deze kan hen bijvoorbeeld helpen vaardigheden ontwikkelen om te plannen wat hun productiviteit (en wellicht zelfwaardering) ten goede zal komen.

Oorzaken van ADD (Attention deficit Disorder)

2007-09-22T12:45:00.000-07:00

Attention Deficit Disorder (ADD):
Over het Attention Deficit Disorder doen vele verhalen de ronde. Sommige mensen lijken het op te hemelen tot iets prachtigs terwijl anderen er slecht nieuwlichterij achter vermoeden. Enkele van de mythes die de ronde doen zijn:

ADD is enkel een gebrek aan wilskracht. Mensen met ADD concentreren zich goed op dingen die hen interesseren. Daarom moeten ze bij andere taken zich er maar meer toe zetten, ze kunnen het immers?
ADD is eenvoudig een etiket voor gedragsproblemen; ADDers zijn onwillig om naar leraren of ouders te luisteren!
Naarmate kinderen de adolescentiefase bereiken groeien ze over hun ADD heen
ADD brengt feitelijk weinig schade aan het leven van een persoon toe.

Al bovenstaande beweringen zijn vanuit het oogpunt van een onwetende buitenstaander wellicht begrijpelijk, maar zijn feitelijk injuist! ADD lijkt soms wellicht een gebrek aan wilskracht, maar het is niet. Het heeft een biochemische oorzaak in bepaalde processen in de hersenen. Dat heeft complexe gevolgen voor het competent organisatiseren en heeft weerslag op zowel de motivatie, de emotionele modulatie en het geheugen.
Onbehandeld of onvoldoende behandeld leidt ADD vaak tot problemen op het gebied van leren, in het familieleven, onderwijs, werkleven en sociale interactie. Tot slot hoeft men niet over ADD heen te groeien. Soms treden de effecten van de ADD juist meer merkbaar op de voorgrond in de tienerjaren. Dit aangezien juist dan een grotere mate van zelfredzaamheid wordt vereist dan daarvoor.

Wat is Attention Deficit Disorder NIET?
Ondanks de soms nog in zwang zijnde opinie, worden overconsumptie van suiker, additieven voor levensmiddelen, kleurstoffen, vitaminedeficiënties, loodvergiftiging, prenatale invloeden, geboortecomplicaties, hersenenschade of een slechte opvoeding niet meer beschouwd als significante oorzaken van AD(H)D, hoewel zij in sommige gevallen de AD(H)D kunnen verergeren.
De theorie dat ADD door hersenbeschadiging wordt veroorzaakt wordt tegenwoordig door geen enkele specialist meer onderschreven. De overgrote meerderheid van mensen met ADHD heeft geen geschiedenis van hoofdverwonding of indicaties van hersenenschade. Een andere theorie, die soms nog wel in de media wordt gehoord, is dat de suiker en sommige additieven in levensmiddelen kinderen hyperactief en onoplettend maken. Volgens Amerikaanse wetenschappers kan hier slechts in ongeveer 5% van de gevallen sprake van zijn. Meestal alleen bij zeer jonge kinderen of kinderen met voedselallergieën.

Wat is Attention Deficit Disorder dan WEL?
Er bestaat tegenwoordig een brede consensus dat AD(H)D verscheidene oorzaken kan hebben, en voortkomt uit een verminderde activiteit in die delen van de hersenen die o.a. de aandacht/concentratie en de reactieremming (impulsiviteit) reguleert. ADD heeft dus veeleer te maken met biologische erfelijkheidsfactoren. De aandoening wordt veroorzaakt door de neurotransmitters in de hersenen en heeft sterke genetische basis. Uit onderzoek blijkt dat de hersenengebieden die de aandacht controleren bij ADDers minder actief zijn. Dit lagere niveau van activiteit in sommige delen van de hersenen is de meest plausibele verklaring voor de ADD symptomen. Er is heel wat bewijsmateriaal dat de ADD in bepaalde families vaker voorkomt. Dit onderschrijft de hypothese dat ADD van genetische factoren afhankelijk is. Als één persoon in een familie met AD(H)D wordt gediagnosticeerd, is er een 25% tot 35% waarschijnlijkheid dat ook een ander familielid AD(H)D heeft. Dit in vergelijking met een 4% tot 6% waarschijnlijkheid voor iemand in de algemene bevolking.